Σάββατο 27 Ιουνίου 2026

Ο στρατιωτης Εχει αυτού του είδους, την Πιστη;;

 

Στρατιωτικός Όρκος στο Δωδεκάθεο

Η ειδωλολατρία βάφτηκε «χακί» και ζητά.. θεσμική αναγνώριση. Έλεος ! 

- Είναι δυνατόν να έχουμε διπλούς Όρκους Ελλήνων Στρατιωτικών και να αντικαταστήσουμε τις Πατριωτικές Αξίες με τα μισανθρωπικά κουσούρια του.. Δία;

Να που ήρθε η ώρα – εν μέσω της γενικότερης κατρακύλας της χώρας μας – όπου η αρχαιοελληνική ειδωλολατρία θα σηκωνόταν από το νεκροταφείο της ιστορίας και θα ζητούσε επίσημη θέση στο νεοεποχίτικο «πάνθεον» της γραφικότητας.

Οξύτατες συζητήσεις προκάλεσε η είδηση που αφορά,

 έναν Έλληνα Αξιωματικό των Ενόπλων Δυνάμεων που έδωσε όρκο στο.. Δωδεκάθεο, σύμφωνα με το τυπικό που έχει ορίσει η «Ελληνική Εθνική Θρησκεία» ή αλλιώς το «Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών». Σε αυτό το νεοειδωλολατρικό «φρούτο» που δεν μετράει παραπάνω από 2.000 – 3.000 ενεργούς ακόλουθους, δόθηκε μέχρι και τηλεοπτικό βήμα να παρουσιάσει ζωντανά μία.. τελετή του σε δελτίο ειδήσεων!

«Πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια», λέει ο Ψαλμωδός Δαυίδ. Και ο Απόστολος Παύλος αναφέρει για τους ειδωλολάτρες εθνικούς: «ἀλλ᾿ ὅτι ἃ θύει τὰ ἔθνη, δαιμονίοις θύει καὶ οὐ Θεῷ· οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς κοινωνοὺς τῶν δαιμονίων γίνεσθαι» (Α Κορ. 10,20). «Αλλά λέγω ότι αυτά που προσφέρουν οι ειδωλολάτρες εθνικοί, τα θυσιάζουν σε δαιμόνια και όχι στον Θεό. Κι εγώ δεν θέλω να έχετε καμία κοινωνία και σχέση με τα δαιμόνια». Να όμως που φτάσαμε σε τέτοιο βαθμό Εθνικής κατάπτωσης, που η θρησκεία δαιμονίων γίνεται τηλεοπτικό σόου και Στρατιωτικό «σέβασμα».

Ένας ιερέας των «αρχαιόπληκτων» όρκισε τον Αξιωματικό στο όνομα του Δία, του Άρη και άλλων πολυθεϊστικών «θεοτήτων». Αφού δηλαδή ο Αξιωματικός φέρεται να Ορκίστηκε πρώτα με τον κανονικό Όρκο του Ελληνικού Στρατού που στα λόγια του δεν αναφέρει καμία Θρησκεία (και άρα δεν προσβάλλει το αξίωμα της ανεξιθρησκείας), στη συνέχεια αυτοβούλως έδωσε και δεύτερο Όρκο, αυτή τη φορά στα είδωλα.

Ορκίστηκε στο όνομα ενός ψευτοθεού, του Δία, που αντιπροσώπευε όλα τα ανίερα πάθη της ανθρωπότητας: την ηδονοθηρία, την απιστία, τη ζήλεια, την αποπλάνηση, την εξαπάτηση, την ανευθυνότητα, την αδιαφορία. Και πάνω σε αυτές τις «αξίες» βάσισε τον όρκο του στα Ελληνικά Όπλα! Είναι συνεπές αυτό με τα ιδανικά του Στρατού μας; Προφανώς και όχι! Ο καθένας θα κάνει το προσωπικό «σόου» του;

Αν ο «αρχαιόπληκτος» Στρατιωτικός ήθελε σώνει και καλά να Ορκιστεί στα άψυχα ξόανα του Δωδεκάθεου, ας το έκανε ιδιωτικά στα πλαίσια της προσωπικής ζωής του εκτός υπηρεσίας. Όμως δεν έγινε έτσι, γιατί οι «Εθνικοί» το προκάλεσαν, το δημοσίευσαν και το έκαναν «παντιέρα» ως δήθεν θεσμική αναγνώριση της θρησκείας τους στον Στρατό.

Μα είπαμε ήδη ότι ο επίσημος Όρκος του Στρατού δεν απαιτεί Πίστη σε κάποιον συγκεκριμένο Θεό και άρα η συμπερίληψη των ετεροδόξων είναι ήδη εξασφαλισμένη. Άλλο όμως αυτό, και άλλο να κάνει Δημοσίως διπλούς Όρκους ο κάθε Ένστολος, ακόμα και αν δεν υποκαθιστούν τον επίσημο. Διότι αυτό – πρώτον – προσβάλλει τον θεσμό των Ενόπλων Δυνάμεων. Δεύτερον, υπονομεύει την Ορθόδοξη Πίστη που αποτελεί Συνταγματικό πυλώνα του Ελληνικού Κράτους και Εθνικό Θεμέλιο των πιο ένδοξων νικών μας στη σύγχρονη ιστορία. Και τρίτον, ανοίγει παράθυρο ενός διαθρησκειακού πανδαιμόνιου, όπου ο κάθε αλλόθρησκος θα σηκώνει δικό του μπαϊράκι. Ο Στρατός όμως βασίζεται στην ενότητα και όχι στη διάσπαση.

Τι θα γίνει αν αύριο – μεθαύριο ζητήσει και ένας σατανιστής να δώσει δικό του τελετουργικό όρκο; Ή μήπως από τη συγκεκαλυμμένη θρησκεία δαιμονίων, δεν μπορούμε εύκολα να φτάσουμε και στην απροκάλυπτη; Που θα ξεκινά και που θα σταματά αυτή η κοσμοθεωρητική Βαβέλ;   Αυτή η συμπεριληπτική χαλαρότητα υπήρχε για δεκαετίες στον Αμερικανικό Στρατό (με πάνω από 200 επίσημους «κωδικούς πίστης»), μέχρι που έφτασε να δίνει Στρατιωτικά Αξιώματα ακόμα και σε δηλωμένους σατανιστές, όπως στην περίπτωση του Αντισυνταγματάρχη Μάικλ Ακίνο (Michael Aquino), που υπήρξε δεξί χέρι του Άντον ΛαΒέι (ιδρυτή της Εκκλησίας του Σατανά) και στη συνέχεια ίδρυσε δικό του αποκρυφιστικό τάγμα.

Στο στόχαστρο η Ορθοδοξία.

Στην πραγματικότητα, ο βαθύτερος λόγος που πήρε τόση δημοσιότητα αυτό το θέμα είναι για να δώσει καύσιμο στο αίτημα να πάψει η Ορθοδοξία να είναι επίσημη Θρησκεία του Ελληνικού Κράτους. Ήδη οι «αρχαιόπληκτοι» που βγαίνουν στην τηλεόραση και το διαδίκτυο, «πιπιλίζουν» αυτό το αίτημα, κάνοντας λόγο για.. σκοταδισμό. Αυτοί που πιστεύουν σε μια θρησκεία μαρμαρωμένων «θεών», φαλλόμορφων «φυλακτών», μαγικών αναθημάτων, λαϊκών καταρών, οργιαστικής μαντείας, συμπαθητικής μαγείας, ακόμα και ανθρωποθυσιών, έχουν το θράσος να κατηγορούν άλλους για.. σκοτάδι! Μια θρησκεία που δοκιμάστηκε ιστορικά και βούλιαξε μέσα στην ίδια της την παρακμή. Και στα σύγχρονα χρόνια εξελίχθηκε σε μια υποκουλτούρα που για δεκαετίες φυτοζωούσε μόνο σε παρακμιακά περιοδικά και πάνελ μεταμεσονύχτιων εκπομπών, αλλά σήμερα θέλει να δείξει εικόνα περίοπτης «εκκλησίας» και εκμεταλλεύεται την παρακμή της Ελληνικής Κοινωνίας για να το πετύχει. Δυστυχώς για εκείνους, τους προδίδει η ίδια η γραφικότητά τους και γι’ αυτό στις μαζώξεις τους είναι «αραία – αραία, να φαινόμαστε καμιά σαρανταρέα». Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι είναι.. 100.000, αλλά πολύ πιθανότερο είναι να είναι τόσοι οι «θεοί» τους, παρά οι πιστοί τους.

Αν οι πλανεμένοι συμπολίτες μας θέλουν οπωσδήποτε να κοπιάρουν τις δοξασίες των αρχαίων προγόνων μας, ας επικεντρωθούν στο μνημείο για τον «Άγνωστο Θεό» που είχαν φτιάξει οι Αθηναίοι και που ο Απόστολος Παύλος αποκάλυψε ότι επρόκειτο για τον έναν και μοναδικό Θεό, εκείνον της Ορθοδοξίας. Οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν το ειλικρινές ένστικτο ότι υπάρχει κάποιος άλλος Θεός που τους διαφεύγει και αυτός ήταν ο λόγος που αρκετοί Έλληνες Φιλόσοφοι διακήρυξαν την ιδέα του μονοθεϊσμού.

Οι σημερινοί «αρχαιόπληκτοι» διακατέχονται από μεροληψία και μίσος, στερούμενοι την οξύνοια των ιδεολογικών προπατόρων τους. Όμως ο «Άγνωστος Θεός» έγινε γνωστός, γιατί Ενσαρκώθηκε, Σταυρώθηκε, Αναστήθηκε και η Εκκλησία Του στέκει αιωνίως κραταιά. Ενώ τα βουβά είδωλα κατέπεσαν μέσα στην κενότητα τους, έγιναν μουσειακά εκθέματα που θαυμάζονται μόνο για την τέχνη και την ιστορία τους, αλλά καθόλου για την αλήθεια τους..


Μιχάλης Αντωνιάδης


Διαβάστε Περισσότερα ►

Ο στρατιωτικός όρκος είναι. Tο Κράτος ποιο Θεό εχει;

 

Η απάντηση του στρατιωτικού

Ο ίδιος ο στρατιωτικός απάντησε για το θέμα μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Mega και σημείωσε: «Αυτά που λέγονται είναι λανθασμένα. Δεν έχω ορκιστεί στον Δία. Εγώ ορκίστηκα με τον στρατιωτικό όρκο κανονικά. Ο στρατιωτικός όρκος είναι συγκεκριμένος. Όλα τα υπόλοιπα είναι του ιερέα. Έχουν να κάνουν με την θρησκεία. Ξέρω ότι δεν έκανα κάτι κακό και παράνομο, για αυτό και το έκανα. Ο στρατός ακολουθεί το Σύνταγμα του κράτους».

Διαβάστε Περισσότερα ►

Παρασκευή 26 Ιουνίου 2026

Πάντα είναι δίπλα σε ανθρώπους, Κριστιάνο Ρονάλντο,


 

Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014, ο Κριστιάνο Ρονάλντο χλευάστηκε για το στυλ μαλλιών του σε ένα περίεργο σχήμα Ζ, αλλά στην πραγματικότητα ήταν ένας φόρος τιμής σε ένα 10 μηνών αγόρι με εγκεφαλική πάθηση, που ταίριαζε με την ουλή από τη χειρουργική επέμβαση του παιδιού. O Ρονάλντο πλήρωσε   για την επέμβασή του.

Πάντα είναι δίπλα σε ανθρώπους με ειδικές ανάγκες και πότε δεν χαλάει χατίρι για μία φώτο σε ανθρώπους που είναι σε αναπηρικά καροτσάκια.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης


Διαβάστε Περισσότερα ►

Όλα μέσα από τη σκληρή δουλειά,

 

«Πριν από λίγο καιρό έδειξα στον γιο μου το μέρος όπου έμενα στη Λισαβόνα όταν ήμουν 12 ετών, ήθελα να δει πού μεγάλωσα.

Όταν είδε το μικρό δωμάτιο όπου κοιμόμουν, μου είπε: "Μένεις πραγματικά εδώ, μπαμπά;" 

Δεν μπορούσε να το πιστέψει. Οι νέοι πιστεύουν ότι όλα είναι εύκολα σε αυτόν τον κόσμο. Ποιότητα ζωής, σπίτια, αυτοκίνητα, ρούχα.. Νομίζουν ότι όλα πέφτουν από τον ουρανό σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.

Προσπαθώ να κάνω τον γιό μου να καταλάβει ότι αυτά τα πράγματα δεν έρχονται μόνο μέσα από το ταλέντο αλλά πάνω απ' όλα μέσα από τη σκληρή δουλειά.

Με σκληρή δουλειά και αποφασιστικότητα, μπορείς να πετύχεις οτιδήποτε θέλεις. Αυτό προσπαθώ να ενσταλάξω στον γιό μου και στους νέους που γνωρίζω.»

Κριστιάνο Ρονάλντο

 Μιχάλης Αντωνιάδης


Διαβάστε Περισσότερα ►

Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026

«Η μισή Ελλάδα κάνει μάγια στην άλλη μισή»,

 «Η μισή Ελλάδα κάνει μάγια στην άλλη μισή» – Σοκάρουν οι αποκαλύψεις της Γερόντισσας Λυδίας..

Από το Σοφικό Κορινθίας – Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Οδηγήτριας


Σε μια αποκαλυπτική και άκρως καθηλωτική συνέντευξη προχώρησε η Γερόντισσα Λυδία, φέρνοντας στο φως της δημοσιότητας μια σκοτεινή πραγματικότητα που, όπως υποστηρίζει, εξακολουθεί να υφίσταται στην Ελληνική κοινωνία, παρά την πρόοδο της Επιστήμης. Η δημοσιογράφος (Εύη Φραγκάκη) ξεκίνησε τη συζήτηση μεταφέροντας τα λόγια ενός Ιερέα, ο οποίος πριν από μερικά χρόνια της είχε πει:

«Εύη, η μισή Ελλάδα κάνει μάγια στην άλλη μισή».

Όταν ρωτήθηκε αν αυτός ο ισχυρισμός ευσταθεί σήμερα, η Γερόντισσα Λυδία ήταν κατηγορηματική: «Ναι, ισχύει». Παρά την εξέλιξη της επιστήμης, η ίδια τόνισε πως κάποιοι άνθρωποι «έχουν μείνει εκεί κάτω.. Μιλάμε για κάτω», αναφερόμενη σε Πνευματικό και Ηθικό σκοτάδι.

Περιστατικό που Κόβει την Ανάσα: Μάγια την Ώρα της Βάπτισης.

Στην ερώτηση αν έχει προσέλθει κάποιος στο Μοναστήρι αναζητώντας βοήθεια για να ξεφύγει από αυτόν τον χώρο, 

η Γερόντισσα απάντησε αρνητικά, συμπληρώνοντας ωστόσο ότι οι ίδιοι δεν θα το ήθελαν. 

Στη συνέχεια, προχώρησε σε μια συγκλονιστική προσωπική Μαρτυρία:

Η Γερόντισσα αποκάλυψε ότι έχει δει γυναίκα να κάνει μάγια μέσα στον ίδιο τον Ναό, την ώρα της Βάπτισης ενός βρέφους.

«Την έπιασα εγώ από το κεφάλι και της λέω:

“Τώρα θα βγάλεις μπουρμπουλήθρες μέσα στη Κολυμπήθρα”». Σύμφωνα με τη Γερόντισσα, η γυναίκα πανικοβλήθηκε και της είπε: «Πνίξε με, μόνο μη φωνάξεις και με ακούσουν».

«Της έριξα ένα χαστούκι, φύγανε τα μούτρα και εξαφανίστηκε, έφυγε», περιέγραψε, τονίζοντας πως η ψυχή αυτών των ανθρώπων είναι «κατάμαυρη και κατασκότεινη» και ότι δεν τους απωθεί τίποτα.

Η δημοσιογράφος επεσήμανε ότι στην περιοχή της Κορινθίας υπάρχουν πολλά εγκαταλελειμμένα κτήρια και παλιά εργοστάσια, τα οποία κατά καιρούς έχουν καταγραφεί σε ρεπορτάζ ως τόποι διεξαγωγής τελετών «του κακού».

Η Γερόντισσα Λυδία σημείωσε ότι αυτά συμβαίνουν παντού και περιέγραψε με μελανά χρώματα το τέλος αυτών των ανθρώπων: «Οι περισσότεροι είναι να αυτοκτονούν. Το αποτέλεσμα είναι στο τέλος να έχουν κακό τέλος, δηλαδή όλοι αυτοί οι άνθρωποι. Όπως εξήγησε, οι άνθρωποι αυτοί δεν αφήνουν περιθώριο στη Χάρη του Θεού να εισέλθει στην ψυχή τους, καθώς «συνομιλούν με το διάβολο και ό,τι τους λέει, κάνουν».


Μιχάλης Αντωνιάδης

Διαβάστε Περισσότερα ►

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026

Τάση απαξίωσης βιβλίων, Τ.Ασάντζ, ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕ,

 Τα ψηφιακά αρχεία επιτρέπουν τη διαγραφή του ιστορικού με ένα κλικ. Το επόμενο βήμα:....

Τ.Ασάντζ: «Να μην εμπιστεύεστε τα ηλεκτρονικά αρχεία – Όταν θέλουν θα διαγράψουν την Ιστορία»

«Θα σου γράφει "η σελίδα δεν βρέθηκε"»

Ο ιδρυτής των Wikileaks Τζούλιαν Ασάντζ, στο παρελθόν είχε κάνει μία πολύ σημαντική πρόβλεψη.

Ήταν μία προειδοποίηση προς την ανθρωπότητα. «Τα ψηφιακά αρχεία επιτρέπουν τη διαγραφή του ιστορικού με ένα κλικ. Το επόμενο βήμα: “Η σελίδα δεν βρέθηκε.” Το επόμενο βήμα: “Δεν συνέβη ποτέ.” Μην εμπιστεύεστε το cloud».

Ο περισσότερος κόσμος δεν το έχει καταλάβει γιατί δεν διαβάζει. Θα καταλάβει όταν μία ημέρα θα θελήσει να διαβάσει και δεν θα βρίσκει τίποτα πέραν αυτών που θα επιτρέπει το Σύστημα.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο έχει δημιουργηθεί σκόπιμα η τάση να απαξιωθούν τα βιβλία και το διάβασμα ώστε απλώς να εξαλειφθούν στο μέλλον.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης


Διαβάστε Περισσότερα ►

Κυριακή 17 Μαΐου 2026

Για κάθε παιδί που δεν του μεταγγίσαμε την Εσταυρωμένη αγάπη,

 

Τραγωδία στην Ηλιούπολη: Πιασμένες χέρι – χέρι στο κενό που τους παραδώσαμε – Αποτύχαμε παταγωδώς!


Χτίσαμε έναν κόσμο-κλουβί από οθόνες

 και ανούσια «πρέπει», 

οδηγώντας ευαίσθητες ψυχές στο κενό, στερημένες από την ελπίδα της Εσταυρωμένης αγάπης.

Στον κόσμο που θα θέλαμε να έχουμε αλλά δεν μας αξίζει, οι ταράτσες θα ήταν φτιαγμένες μόνο για να ατενίζουμε όμορφα ηλιοβασιλέματα. Η θέα από ψηλά θα θύμιζε τον απέραντο ορίζοντα της πολύτιμης ύπαρξης μας. Οι μικροσκοπικοί άνθρωποι εκεί κάτω, θα μας διηγούνταν πόσο μάταιες είναι οι κοσμικές έγνοιες μας. Και ο ουρανός, το γαλαζωπό πέπλο του Θεού, θα σκέπαζε στοργικά την κάθε συννεφιασμένη σκέψη μας.

Στον δικό μας φρικτό κόσμο που φτιάξαμε, δύο 17χρονες κοπέλες ανέβηκαν όσο μπορούσαν πιο ψηλά για να πετάξουν όσο γινόταν πιο μακριά από εμάς. Μια ανείπωτη τραγωδία. Μια Πνευματική συμφορά που σε παραλύει, αλλά ο καρδιογνώστης Θεός είναι εκείνος που γνωρίζει τις ύστατες στιγμές του κάθε ανθρώπου. Τα δύο κορίτσια όρμησαν στο κενό για να αφήσουν πίσω τους τα αγιάτρευτα κενά που τους παραδώσαμε. Σε έναν κόσμο που συνθλίβεται από τη βαρύτητα της απόγνωσης. Έξι όροφοι σαν μια στιγμή που πάγωσε στο χρόνο και μας άφησε έναν ίλιγγο μετέωρο. Έπεσαν πιασμένες χέρι – χέρι, όχι για να περπατήσουν τη ζωή όπως πρόσταζε η τρυφερή ηλικία τους, αλλά για να ανταμωθούν σε μια βουτιά θανάτου. Ψυχές ευαίσθητες σαν πορσελάνη που ραγίζουν στο πρώτο ταρακούνημα. Παιδιά απροστάτευτα από την πολλή προστασία. Ανοχύρωτα από την πολλή οχύρωση. Ανήμπορα από τα χιλιάδες «μπορώ» που η κοινωνία φορτώνει στις πλάτες τους.

Ματώνουν οι ψυχές τους από τη συναισθηματική φθορά, όσο ο κόσμος τους κλέβει το δικαίωμα στο άφθαρτο. Όσο οι βλέψεις τους εγκλωβίζονται σε έναν αιώνα – απατεώνα. Κι εμείς φροντίσαμε εδώ και χρόνια να χτίσουμε αυτούς τους έξι ορόφους, τουβλάκι – τουβλάκι. Φτιάξαμε κλουβιά από φωτισμένες οθόνες, παρκάραμε τη συμπόνια μας αποκλειστικά στο διαδίκτυο, γίναμε απαθείς θεατές άθλιων προτύπων, αποστειρώσαμε τις ζωές μας, φτιάξαμε είδωλα για τα θελήματα μας, φτιάξαμε κρεμάλες για τα κοινωνικά χρέη μας, απαιτήσαμε από τα παιδιά να ρεφάρουν τα κόμπλεξ μας, να διορθώσουν τις αποτυχίες μας, να κολυμπήσουν εκεί που εμείς πνιγήκαμε.

Σε μια κοινωνία που εμείς ετοιμάσαμε, γεμάτη από μοναξιά, βία, υπαρξιακά αδιέξοδα, ανισότητες, αυξανόμενη φτώχεια, κρατική αναισθησία, ατομικά βολέματα, πελατειακές σχέσεις, εργασιακή εκμετάλλευση και κατασκευασμένα ψευτοδικαιώματα της σάρκας που αντί να σε ελευθερώνουν, σε στραγγαλίζουν με τη ματαιότητα τους.

Παιδιά παραδομένα στην τρέλα των λογισμών..  

Το σημείωμα αυτοκτονίας της άμοιρης κοπέλας είναι η αναγγελία του δικού μας Κοινωνικού θανάτου. Χρόνια κατάθλιψη, άγχος επίδοσης για τις Πανελλήνιες, φόβος για το μέλλον, απουσία νοήματος, παραίτηση από τη ζωή. Αλλά και δίψα για έναν καλύτερο κόσμο. Που δεν πρόλαβε να μάθει ότι χτίζεται πρώτα μέσα μας, κι έπειτα μεταμορφώνουμε το «έξω» με τον διορθωμένο λογισμό μας. Πόσοι απόμειναν άραγε για να μάθουν στα Ελληνόπουλα ότι ο λογισμός είναι ένα φαρμακερό φίδι που πρέπει να συντρίβεται όσο είναι νεογέννητο; Και το χειρότερο και πιο επικίνδυνο δηλητήριο, είναι εκείνο της απελπισίας.

Πόσοι έφηβοι έχουν καν το ενδιαφέρον να παραφυλάνε το λογισμό τους; Αφού η Κοινωνία τους έμαθε να τον αφήνουν αδέσποτο και να τον φτάνουν στα άκρα, και κάθε άκρο να πανηγυρίζεται σαν κατακτημένη κορυφή. Τα σχολεία έχουν γίνει διδακτήρια τραυματικών και άχρηστων λογισμών. Η παρηγοριά της Εκκλησίας ανεπιθύμητη. 

Το Ράσο παραμερισμένο. 

Ο Θεός εκδιωγμένος. 

Και όλο και περισσότερα παιδιά να συνθλίβονται κάτω από αναπάντητα ερωτήματα.

Και γιατί η έλλειψη μιας αιώνιας σταθερής, να μην γεννήσει κενή φιλοδοξία; Γιατί η κενή φιλοδοξία να μην γεννήσει απωθημένα; Γιατί το απωθημένο να μην γεννήσει απόγνωση και βία; Και γιατί η βία να μην στραφεί εναντίον του ίδιου σου του εαυτού; Ποια στέρεη αλήθεια υπάρχει για να σταματήσει αυτήν την αλυσίδα καταστροφής; Ποια κοινή αξία έχει απομείνει για να συγκολλά τις ψυχές μας; Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι σχεδόν οι 2 στους 10 νέους μας, έχουν προβεί σε πράξεις αυτοτραυματισμού. Μια εκδίκηση εναντίον του εαυτού, γιατί σου ζητάνε να γίνεις υπεράνθρωπος πριν προλάβεις να μάθεις ότι είσαι άνθρωπος. Με αποτυχίες, με λάθη και με ελαττώματα.

Αποτύχαμε..!  Αποτύχαμε! 

Για κάθε παιδί που δεν του μεταγγίσαμε την Εσταυρωμένη αγάπη. Για κάθε παιδί που δεν εννόησε ποτέ ότι η κάθε δοκιμασία είναι σκαλοπάτι Θείας Χάρης και Σωτηρίας. Για όλες τις αιώνιες ελπίδες που σκεπάζονται από τις εφήμερες.

Αποτύχαμε για τον κόσμο που δεν φτιάξαμε, εκεί που για κάθε δεινό θα αντηχούσε ένα «Χριστός Ανέστη». Εκεί όπου η απόγνωση δεν θα περνούσε αθέατη κάτω από τις επηρμένες μύτες μας. Εκεί όπου τα χρήματα δεν θα ήταν αυτοσκοπός, η ήττα δεν θα ήταν καταδίκη, το πτυχίο δεν θα ήταν θηλιά στο λαιμό, και η ζωή μας θα ήταν ανεκτίμητο και αδιαπραγμάτευτο δώρο Θεού που δεν θα το παραδίναμε σε καμία θλίψη. Αποτύχαμε για κάθε παιδί που αγνοεί ότι όταν κανείς δεν το νιώθει, υπάρχει πάντα ένας Θεός που φωνάζει: «Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι».

Μην περιμένουμε Θαύματα στη νεολαία ούτε από τέλειους γονείς, ούτε από τέλειο κράτος, ούτε από τέλεια κοινωνία. Πάσχουμε αφόρητα και από αυτά, αλλά η ρίζα του κακού είναι άλλη. Η μη συναίσθηση της συλλογικής κατάντιας μας είναι εκείνη που πληγώνει πρώτα απ’ όλα τα παιδιά μας. Τους ζητάμε να εκτιμήσουν τη ζωή, ενώ εμείς τη φθηναίνουμε. Τους ζητάμε προσοχή, ενώ εμείς τη στρέφουμε σε όλα τα φευγαλέα ζητήματα. Τους ζητάμε επίγνωση, χωρίς να την κατέχουμε οι ίδιοι. Η Μετάνοια μας λείπει. Το Πνευματικό φιλότιμο μας λείπει. Ο Χριστός στο κέντρο της ζωής μας, λείπει. Εκείνος είναι η στοργική αγκαλιά που θα ανακόψει την ελεύθερη πτώση μας.


 Εμείς, αποτύχαμε..


ΠΗΓΕΣ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ,


Μιχάλης Αντωνιάδης


Διαβάστε Περισσότερα ►

Τετάρτη 13 Μαΐου 2026

Η φθορά της μνήμης.

 

Η φθορά της μνήμης..

Στις 10 Μαΐου πριν 15 χρόνια έφυγε από την ζωή ένας νοικοκύρης, 

ο Μανώλης Καντάρης, όπου κάτω από το σπίτι του δολοφονήθηκε από 3 Λαθρομετανάστες Αφγανούς με μαχαιριές για να του πάρουν μία κάμερα που κρατούσε στο χέρι. Ήταν έτοιμος να πάει στο νοσοκομείο γιατί η γυναίκα του ήταν ετοιμόγεννη. Ο ένας δράστης διαφεύγει της σύλληψης μέχρι και σήμερα. Η σύζυγός του, Σιμόνα Βιρτζίλι, η οποία έδωσε μάχη για να μεγαλώσει μόνη τα δύο παιδιά τους μετά την τραγωδία, έφυγε από τη ζωή το 2021 μετά από μάχη με τον καρκίνο.

Δεκαπέντε χρόνια μετά, η πιο σκληρή διαπίστωση δεν είναι μόνο το έγκλημα. Είναι η φθορά της μνήμης. Ότι οι άνθρωποι που συγκλονίστηκαν τότε, σήμερα λίγοι τον αναφέρουν. 

Ότι μια ιστορία που κάποτε πάγωσε μια ολόκληρη κοινωνία, σταδιακά έγινε μια υποσημείωση στον χρόνο. Ποιος ξέρει ίσως εάν ήταν μέλος κάποιας αριστερής φατριάς, εάν ήταν μέλος της Λοάτκι κοινότητας κ.ο.κ κάθε χρόνο τέτοια ημέρα θα γίνονταν προς τιμήν του πορείες και παρελάσεις και θα κατέθεταν Στεφάνια προς τιμήν του ή ίσως να του είχαν κάνει άγαλμα και να είχαν δώσει το όνομα του σε κάποια οδό δυστυχώς όμως ήταν ένας από εμάς ένας ευσυνείδητος Έλληνας, φορολογούμενος οικογενειάρχης..


Μιχάλης Αντωνιάδης

Διαβάστε Περισσότερα ►