Σοφία Χρηστίδου: Ένα αθώο θύμα της δικτατορίας των κακομαθημένων και των αδιάφορων.

 Σοφία Χρηστίδου: Ένα αθώο θύμα της δικτατορίας των κακομαθημένων και των αδιάφορων.

Ο θάνατος της Σοφίας Χρηστίδου δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά το επιμύθιο μιας κοινωνίας που έμαθε να θεοποιεί τον δικαιωματισμό και να απαξιώνει τον δάσκαλο.

Πόσο χρειάζεται για μια ραγισμένη ψυχή μέχρι να έρθει η ώρα που θα γίνει θρύψαλα; Πόσες αθέατες κραυγές κουκουλώνει τούτος ο αιώνας της θυματοποίησης των βαρβάρων; Πως κατέληξαν τα σχολεία μας από εργαστήρια προκοπής να φτάσουν να γίνουν θάλαμοι βασανιστηρίων για καθηγητές;

ΤΟ ΜΠΟΥΛΙΝΓΚ ΕΧΕΙ ΔΥΟ ΘΥΜΑΤΑ..ΠΑΝΤΑ. 

Άναυδο έμεινε το πανελλήνιο από τον θάνατο της καθηγήτριας Αγγλικών Σοφίας Χρηστίδου, μιας ικανότατης εκπαιδευτικού που έπαθε εγκεφαλικό από τη στεναχώρια της και τελικά κατέληξε. Η αιτία ήταν ότι αυτή η ευαίσθητη ψυχή υπέφερε καθημερινά στην τάξη από μαθητές της που την βασάνιζαν με φρικτά «καψόνια» σε Λύκειο της Θεσσαλονίκης, όπως η ίδια είχε καταγράψει σε υπόμνημά της.

Ούρλιαζαν με κραυγές ζώων, της πετούσαν μπουκάλια νερού και κουτιά με σοκολατούχο γάλα, της έφραζαν την πόρτα με θρανία, μια μαθήτρια της έδειξε τα οπίσθια της, χτυπούσαν τα θρανία κάνοντας εκκωφαντικό θόρυβο, την κορόιδευαν και την έβριζαν. Ούτε οι προϊστάμενοι της άτυχης γυναίκας, ούτε οι αρμόδιες εκπαιδευτικές αρχές δεν έδωσαν σημασία στις εκκλήσεις της για την απάνθρωπη συμπεριφορά που αντιμετώπιζε. Σαν να μην έφτανε αυτό, την παρέπεμψαν και σε υγειονομική επιτροπή για «πνευματική ανικανότητα».

Σαν να της είπαν δηλαδή ότι δεν ήταν αρκετά ικανή για… θηριοδαμαστής ή ότι η ίδια «ευνοούσε» την κακοποίηση που δεχόταν! Απαρηγόρητη και αβοήθητη, η γυναίκα παγιδεύτηκε σε μια διελκυστίνδα μίσους (από κακοήθεις μαθητές) και αδιαφορίας (από τους ανωτέρους), μέχρι που το σχοινί έσπασε. Ας μην κάνουμε όμως ότι πέφτουμε από τα σύννεφα για τη φρίκη που γεννά η κοινωνία που φτιάξαμε. Τα όρια έχουν χαθεί εδώ και χρόνια από την ανατροφή πολλών παιδιών. Στη «ζούγκλα» που καταφέραμε, επικρατεί ο νόμος του ισχυρότερου και ήταν αναπόφευκτο να θρηνήσουμε τα πρώτα «θηράματα» της κακίας μας.

Λογικά αν αυτή η γυναίκα είχε κάνει έστω και μισή ενέργεια για να τιθασεύσει δεόντως αυτά τα θηρία, την επόμενη μέρα θα ήταν υπόλογη μπροστά σε μαινόμενους γονείς, για να μην υποθέσουμε ότι θα την έβγαζαν μέχρι και στις ειδήσεις ως «τύραννο».

Στα πλαίσια του ακραίου «δικαιωματισμού» φτιάξαμε γραμμές υποστήριξης και φέραμε ψυχολόγους και καμπάνιες και νομοσχέδια και ειδικά μαθήματα, μόνο για το bullying εναντίον μαθητών. Οι εκπαιδευτικοί όμως έμειναν απ’ έξω, σαν παρίες της αξιοπρέπειας. Για εκείνους έμεινε μόνο η στεγνή «αξιολόγηση» από το κράτος, με στόχο να συμπεριφέρονται ως άψυχα ρομποτάκια του υπουργείου. Για την ελευθερία της προσωπικότητάς τους, τίποτα. Για την ψυχική τους υγεία, τίποτα. Για τις αντοχές τους που εξαντλούνται, τίποτα.

Αν βασανίσεις ένα γατί θα σε κάνουν (δικαίως) βούκινο και θα πληρώσεις 30.000 ευρώ . Αν είσαι μαθητής και βασανίζεις καθημερινά έναν δάσκαλο για να βγάλεις τα απωθημένα που κουβαλάς από το σπίτι σου, το κράτος στο παρέχει ως δωρεάν «ψυχοθεραπεία». Ένας μαθητής εκτονώνει τα συμπλέγματα του, κι ένας καθηγητής ακρωτηριάζεται ψυχικά γιατί το σύστημα δεν δίνει δεκάρα για εκείνον. Οι ποινές από ανύπαρκτες έως βελούδινες, αχρηστεύονται από ένα καθεστώς φόβου μην θιχτεί η χούντα του δικαιωματισμού.

Χάθηκε εντελώς η ισορροπία και από το αυταρχικό σύστημα εκπαίδευσης που «έσβησε» τη δεκαετία του 90, περάσαμε στο άλλο άκρο και στον τραμπουκισμό των εκπαιδευτικών από μαθητές, γονείς και το κράτος. Βήμα – βήμα, χρόνο με το χρόνο φτάσαμε στην ηθική εξαθλίωση. Από το σπάσιμο των ταμπού στην εποχή του «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα», φτάσαμε σήμερα πολλά σχολεία να γίνονται πραγματικά κολαστήρια.

Ολόκληρες γενιές παιδιών γεννήθηκαν αδέσποτες από αξίες και το πρώτο κύμα αυτού του κοινωνικού τσουνάμι «σκάει» πελώριο στα σχολεία, αφού έχει νταντευτεί η ορμή του από ανεύθυνους γονείς. Αν τύχει και η τάξη έχει πολλά προβληματικά παιδιά, επιβιώνει μόνο ο εκπαιδευτικός που γίνεται ψυχρός επαγγελματίας, όποιος κρατά ισορροπία τρόμου με την «αγέλη» ή όποιος καταφέρνει να «το ρίχνει στην τρελή». Οι πιο ευαίσθητοι βιώνουν ένα μαρτύριο, γυρνούν από τη δουλειά καταρρακωμένοι, καταφεύγουν σε ψυχοφάρμακα και εγκλωβίζονται σε ένα τέλμα που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Διέλυσαν την αξία του δασκάλου,

Σε μια κατάσταση όπου καταρρέουν όλες οι ηθικές αξίες, απομένει μόνο το κοινωνικό αβαντάζ της επιβολής και μάλιστα γίνεται επαγγελματικό ζητούμενο για το βιογραφικό σου. Αν επιβάλλεσαι όλα καλά, αν σου επιβάλλονται, καλά ξεμπερδέματα στη ζούγκλα.

Και έπειτα έχουμε την πληροφορία που «καταπίνει» τους μεσολαβητές της. Σε μια εποχή που η πληροφορία θεοποιείται ως εξουσιαστικό αγαθό και αποσυνδέεται από το όφελος που φέρει, ο εκπαιδευτικός αντιμετωπίζεται σαν ένας παραμελημένος κομιστής πληροφορίας που αύριο – μεθαύριο κάποιοι ίσως τον αντικαταστήσουν και με τεχνητή νοημοσύνη.

Σε αυτή τη στυγνή συνθήκη ημι- χρησιμότητας του εκπαιδευτικού στα σημερινά βιομηχανοποιημένα σχολεία, στραγγαλίζεται η προσωπικότητα του, όσο απαξιώνεται η ανθρώπινη αλληλεπίδραση μεταξύ διδάσκοντος και διδασκόμενου. Ακυρώνεται η ύψιστη προσφορά του λειτουργικού εκπαιδευτικού. Η πατρική και η μητρική χροιά του δασκάλου, έχει γίνει χαμένο μουσειακό είδος γιατί αποκόπηκαν όλοι οι ποιοτικοί δεσμοί μεταξύ έδρας και θρανίου.

Και τα σχολεία θερίζουν τους καρπούς της υποκουλτούρας που σπερνόταν τόσα χρόνια. Κατάλυση των κοινωνικών ρόλων, ναρκισσισμός, ασέβεια, αναλφαβητισμός, πρόωρη σεξουαλικοποίηση, βία και εύκολο χρήμα. Τι και αν τα κινητά απαγορεύονται στην τάξη; Εφόσον φυτευτούν οι ψηφιακές νουθεσίες στους νεανικούς εγκεφάλους, ο ξενιστής παρακάμπτει όλες τις απαγορεύσεις.

Και από την άλλη έχουμε πολλούς γονείς που η βαθμολογία του παιδιού τους, τους ενδιαφέρει περισσότερο από το αν το «βλαστάρι» τους γίνεται ένας άξεστος κρετίνος που καταστρέφει ζωές. Σε μια κοινωνία του «φαίνεσθαι», η εντιμότητα και η ανθρωπιά πεθαίνουν αθέατες.

Μια εκπαιδευτικός πέθανε από το μαράζι της γιατί ο οδοστρωτήρας του ατομικισμού πέρασε πάνω από την αξιοπρέπειά της. Ας μην παριστάνουμε τους έκπληκτους. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της σήψης στην οικογένεια, το σχολείο και την κρατική διοίκηση. Όσο αντιμετωπίζουμε την απόγνωση ως μεμονωμένο γεγονός, τόσο τα αυξανόμενα γεγονότα θα μας θυμίζουν την αιματηρή αποτυχία μας.

Μιχάλης Αντωνιάδης

Διαβάστε Περισσότερα ►

Ὁ ἐκπληκτικός Ρομπέρτο Μπενίνι, γιά τόν πόλεμο!

 

Ὁ ἐκπληκτικός Ρομπέρτο Μπενίνι, γιά τόν πόλεμο! 

Μακάρι νά ὑπῆρχαν περισσότερες τέτοιες φωνές...

Μιχάλης Αντωνιάδης

Διαβάστε Περισσότερα ►

Οι πύραυλοι ξύπνησαν τη «Βαβέλ» από το όργιο της ματαιοδοξίας της.

 Χτύπημα στο Ντουμπάι: Οι πύραυλοι ξύπνησαν τη «Βαβέλ» από το όργιο της ματαιοδοξίας της.

Μια παγκόσμια μητρόπολη της διεστραμμένης ελίτ έγινε.. σκορποχώρι μόλις έφυγε από τη μέση το απατηλό παραπέτασμα της ασφάλειας.

Μέσα στο πολεμικό χάος της Μέσης Ανατολής από τον πόλεμο των ΗΠΑ – Ισραήλ εναντίον του Ιράν, έχει νομίζω ενδιαφέρον να σταθούμε σε όσα έγιναν στο περιλάλητο Ντουμπάι. Η πόλη που είχε γίνει παγκόσμιο σύμβολο καπιταλιστικής μακαριότητας, είδε την υπέρμετρη ματαιοδοξία της να γίνεται «Ελβετικό τυρί» από Ιρανικούς πυραύλους.

Αυτή η «Βαβέλ» της απύθμενης κενοδοξίας, της επιδειξιομανίας, των νεόπλουτων «influencers», της πολυτελούς πορνείας, των οργίων, των εμετικών «porta potty parties» και όλων των βδελυρών έξεων που ενώνουν την ελίτ Ανατολής και Δύσης, είδε το σύννεφο της ουτοπίας να διαλύεται από μια «βροχή» πυραυλικής πραγματικότητας.

Το πιο «Λουξ» οικονομικό καταφύγιο του κόσμου έφριξε συνειδητοποιώντας ότι δεν διαθέτει ούτε ένα πολεμικό καταφύγιο, διότι δεν το ανεχόταν η ουρανομήκης αλαζονεία του. Όμως οι ουρανοξύστες μπορεί να φτάνουν τον ουρανό, αλλά δεν ορίζουν τις ουρανοκατέβατες εξελίξεις. Τα πετροδόλαρα όσο και παχύ να κάνουν το πορτοφόλι, δεν χρησιμεύουν για αντιπυραυλική θωράκιση. Τα πανάκριβα σπορ αυτοκίνητα δεν είναι πιο γρήγορα από τις ρουκέτες. Η ιστορία της ματαιοδοξίας κάνει κύκλους και υπόσχεται νέες μεγάλες πτώσεις για τoν άνθρωπο. Κάθε Βαβυλώνα έρχεται η στιγμή που κλονίζεται εκ θεμελίων για τη βλάσφημη υπεροψία της.

Εδώ δεν εξετάζουμε αν το Ιράν έχει δίκιο ή άδικο για τη γενίκευση των χτυπημάτων του, αλλά αποκλειστικά τα διδάγματα των ωμών γεγονότων. Το πλήγμα στο Ντουμπάι δεν πλήττει απλά ένα κράτος, αλλά ένα ολόκληρο γκλομπαλιστικό στάτους. Ένα lifestyle που αντιπροσωπεύει όλους τους πόθους του σημερινού υλόφρονα Δυτικού, έγινε παγκόσμιο ρεζίλι μόλις έφυγε από τη μέση το απατηλό παραπέτασμα της ασφάλειας.

Οι πανικόβλητοι νεόπλουτοι έτρεχαν να προστατευτούν σε διάφορους κλειστούς χώρους μαζί με τα σκυλιά τους, εκπροσωπώντας μια έκπτωτη ανθρωπότητα που στην ξαφνική συμφορά απαντάει με τρομαγμένα γαβγίσματα. Αφού επέλεξαν ως «πρόοδο» το να συγγενέψουν περισσότερο με τα τετράποδα, τώρα βάζουν την ουρά στα σκέλια με τα πρώτα «πυροτεχνήματα».

Και που η ανθρωπιά; Που η αλληλεγγύη; Που η συνοχή; Τα κατάπιε ο μηδενιστικός κοσμοπολιτισμός. Σε ένα χαοτικό συνονθύλευμα όπως το Ντουμπάι, επικρατεί το: «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Πόσο ειρωνικό για μια πόλη να έχει τόσα πολλά κατοικίδια αλλά καθόλου ενσυνείδητους κατοίκους! Κι όμως αυτό είναι το «πρότυπο» μοντέλο για όλες τις Δυτικές πρωτεύουσες.

Οι μητροπόλεις της ελίτ καταλήγουν σαν ξενοδοχεία περαστικής καλοπέρασης, ξένοι που ικανοποιούν τα πάθη τους ανάμεσα σε ξένους. Και έρχεται η στιγμή που το ανέστιο κέρδος φέρνει ανέστια απόγνωση. Οι ψεύτικες σχέσεις βασισμένες στο χρήμα, καταρρέουν σε μια στιγμή, με την πρώτη ακυρωμένη πτήση, με το πρώτο κλειστό ATM, με το πρώτο αδειανό ράφι στο σούπερ μάρκετ.

Και εκεί στον συριγμό της πρώτης βόμβας συνειδητοποιείς ότι η πραγματικά φτωχή κοινωνία, είναι εκείνη που ξεμένει από αδελφοσύνη και αίσθηση συλλογικής ταυτότητας. Έχεις ήδη παραδοθεί αν δεν έχεις τίποτα για να πολεμήσεις πέρα από το τομάρι σου. Σε έναν πλανήτη αδυσώπητης αναζήτησης ισχύος, παύουν να ισχύουν καταφύγια και άσυλα.

Το χρήμα δεν μπορεί να αγοράσει πλέον την ειρήνη, διότι η ειρήνη έχει αντικαταστήσει την ονομαστική της αξία ως συνώνυμο της ασυδοσίας. Ατομικής, συλλογικής, γεωπολιτικής, ηθικής. Το εωσφορικό σύστημα που γιγάντωσε το Ντουμπάι, είναι το ίδιο που έρπεται και ανάμεσα στα e-mail του Επστάιν. Τεχνολογικοί κροίσοι, πολιτικοί, τραπεζίτες, «πετρελαιάδες», καλλιτέχνες, μοντέλα «συνοδείας», κηφηναριά από λομπίστες πολυεθνικών, το μείγμα είναι ίδιο σε όλες τις παγκόσμιες φωλιές της Νέας Τάξης.

Και περιφερειακά αυτού του πυρήνα σήψης, έχουμε τα «είδωλα» που παρεπιδημούν στο Ντουμπάι, διαμορφώνοντας την παγκόσμια τάση «ειδωλολατρίας». Τη διαδικτυακή κάστα των «influencers» που εκπαιδεύουν τους λαούς στις τάσεις της φιλαρέσκειας, της αεργίας, της αρπαχτής, της άκοπης χλιδής, της αυτό-αχρηστίας.

Οι άνθρωποι έγιναν ελεγχόμενες μετοχές με απόδοση, και το «χρηματιστήριο» της ανθρωπότητας είναι έτοιμο να καταρρεύσει από μια γιγαντιαία «φούσκα». Πίσω από κάθε πόλεμο, το υπόβαθρο είναι πάντα Πνευματικό. Τα τεχνητά βουλήματα του εκκολαπτόμενου μετανθρώπου έρχονται να συγκρουστούν με τους ίδιους τους εφευρέτες τους, γιατί από την αρχή ο σκοπός ήταν να αποδυναμωθούν οι λαοί με τρυφηλές αυταπάτες για να χτυπηθούν έπειτα ανήμποροι από τη λύσσα της ισχύος.

Παρακολουθούμε τον αλληλοσπαραγμό δύο κόσμων που καταρρέουν στην παρακμή τους. Η Δύση έχει να επιδείξει ένα Νταβός και ένα νησί Επστάιν –  η Ανατολή έχει να επιδείξει ένα Ντουμπάι και φασιστικά καθεστώτα στα πρότυπα του Ισλάμ ή της Κίνας. Και στη μέση οι λαοί, αλλού ναρκωμένοι από τη μέθη του νεοπλουτισμού και αλλού υπνωτισμένοι από «δικαιωματιστικές» χίμαιρες, αρχίζουν να ξυπνάνε έντρομοι από την αμείλικτη πραγματικότητα. Είναι εκείνες οι στιγμές Αποκάλυψης που ο Θεός αποσύρει πλήρως το παραπέτασμα για να αντικρύσει η ανθρωπότητα όλη τη φρίκη στο είδωλο του εαυτού της..

Μιχάλης Αντωνιάδης

Διαβάστε Περισσότερα ►

Οι αιτίες του μελλοντικού πολέμου,

 Οι αιτίες του μελλοντικού πολέμου είναι η πτώση από το Θεό και η ειδωλολατρία των Χριστιανικών λαών ή των ηγετών τους..

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!             

Μιχάλης Αντωνιάδης

Διαβάστε Περισσότερα ►

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή,

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Να μυρίσει η Σαρακοστή μας Λιβάνι, πριν μυρίσει η χώρα μας μπαρούτι.

Τα ίδια τα πολεμικά γεγονότα γίνονται «Κήρυκες» Μετανοίας κι όμως εμείς αρνούμαστε να τρέξουμε στα Πνευματικά μας καταφύγια, τις Εκκλησίες.

Ποια στιγμή είναι καλύτερη για Μετάνοια, αν όχι εκείνη που λιγοστεύει περισσότερο το Φως της ανθρωπότητας; Η πυριτιδαποθήκη που άναψε μονομιάς στη Μέση Ανατολή, μας έφερε αμέσως σε θέση μαθητευόμενων αναλυτών αλλά δεν δείχνει να μας φέρνει ακόμα σε θέση Προσευχόμενων Χριστιανών.

Διανύουμε μια συγκυρία που έχει ιδιαίτερη αξία από Πνευματικής επόψεως, αφού λίγο μετά την αρχή της Σαρακοστής ξέσπασε μια πολεμική σύγκρουση στη «γειτονιά» μας που μοιάζει με προοίμιο του 3ου Παγκοσμίου Πολέμου. Η αναταραχή μας βρήκε σε πένθιμο στάδιο, σαν να αντάμωσε η εκρηκτική διαστολή του κόσμου με τη συστολή της εγκράτειας που μας καλεί να δείξουμε η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Σαν να μας λέει ο κρίσιμος καιρός: «Νήστεψε τώρα πριν χρειαστεί να πενθήσεις. Νήστεψε τώρα, πριν χρειαστεί να πεινάσεις. Απόκοψε το θέλημά σου, πριν στο αποκόψει η βία των γεγονότων. Μετανόησε εκουσίως, πριν Μετανοήσεις κατ’ ανάγκην. Πήγαινε να Εξομολογηθείς πριν σε καταπιούν τα ανομολόγητα».

Εμείς ως λαός, μόνο εγκράτεια δεν δείξαμε αφού οργιάσαμε δίχως αύριο με τα καρναβάλια και προϋπαντήσαμε τη Σαρακοστή με πολύχρωμα κουρέλια ψυχή τε και σώματι. Έξι μέρες μετά έπεσαν οι πρώτες βόμβες στο Ιράν, την ίδια μέρα που εδώ στην Ελλάδα τιμούσαμε τη μνήμη των θυμάτων για τα τρία χρόνια μετά το έγκλημα των Τεμπών.

Για δείτε τώρα για πότε έγινε καπνός το αποκριάτικο χαροκόπι. Έσβησε σαν στιγμιαία ηδονή που τη διαδέχθηκε μακρά οδύνη. Πυραυλικό κομφούζιο, χτυπήματα στην Κύπρο, εμπορικός αποκλεισμός, συγκέντρωση δυνάμεων στη Μεσόγειο, όλα δείχνουν σαν το τελευταίο δευτερόλεπτο πριν την απόλυτη καταιγίδα. Κι εδώ στην Ελλάδα, μοιάζουν σαν να μας σπρώχνουν οι περιστάσεις σε μια ύστατη ευκαιρία να δείξουμε φιλότιμο απέναντι στον Θεό.

Να Έλληνα η Σαρακοστή, να οι ανοιχτές Εκκλησίες, να οι προηγιασμένες, να οι Χαιρετισμοί,(σήμερα είναι οι Β' Χαιρετισμοί) να το Στάδιο έτοιμο να μπεις και να το τρέξεις. Το μόνο αντίδοτο στην παγκόσμια τρέλα είναι να περιμαζέψεις επιτέλους το νου σου πίσω από το αήττητο οχυρό της Πίστης. Πάψε να αγωνιάς για την περίπτωση που θα χρειαστείς πολεμικά καταφύγια και έλα τώρα στα Πνευματικά καταφύγια, εκεί που Δοξολογείται ο τελικός νικητής Χριστός. Μάζεψε εφόδια Προσευχής. Φτιάξε άμυνες για το ανείπωτο. Θωράκισε τη γειτονιά σου με Ψαλμούς. Βάλε να μυρίσει Λιβάνι πριν μυρίσει μπαρούτι.

Αλλά που τέτοιο σκεπτικό; Είδατε να πυκνώνουν τα Εκκλησιάσματα αυτές τις μέρες; Ο ίδιος κόσμος που πήγαινε και πριν στην Εκκλησία – πηγαίνει και τώρα. Δεν μας συγκινούν οι Καμπάνες, σαν να φαίνεται ότι προτιμάμε τις σειρήνες για «ξυπνητήρι». Περνάνε τα γεγονότα ξώφαλτσα σαν πρωτοσέλιδα σε μανταλάκια, βρίσκοντάς μας άγονους από φιλότιμο αλλά γονιμότατους σε θεωρίες. Αν υποθέσουμε ότι έχουμε πέντε ανοιχτά σενάρια μπροστά μας ως Έθνος, η αμετανοησία μας σπρώχνει συνεχώς στο χειρότερο.

Ήρθαν έτσι τα πράγματα που ο δρόμος της Μετάνοιας μάς έρχεται «στο πιάτο». Στην πορεία για τη Μεγάλη Εβδομάδα και με τα γεγονότα να «τρέχουν» παράλληλα σαν αδιάκοποι κήρυκες μεταστροφής. Ο Θεός φρόντισε μέχρι αυτό το σημείο ώστε τα πάντα να έχουν γίνει πλέον ορατά για εκείνον που θέλει να τα «διαβάσει»: ποιοι κυβερνούν τον κόσμο, τι πρεσβεύει η «ελίτ», ποιοι κρύβονται πίσω από τα δίπολα εσωτερικού και εξωτερικού, σε τι αποσκοπούν οι πόλεμοι, που μας οδηγεί η Νέα Τάξη.

Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω και ο έχων οφθαλμούς βλέπειν, βλεπέτω. 

Η Αποκάλυψη δεν χρειάζεται πλέον άλλες αποκαλύψεις για να Φωτιστούν όλοι οι σημερινοί δρόμοι της απώλειας, όλες οι προπαγάνδες και τα τεχνάσματα του πονηρού. Ιδιαίτερα για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, 

η πλάνη είναι αποκλειστικά πλέον ζήτημα επιλογής.

Τελειώνει η εποχή της εξιχνίασης και έφτασε η εποχή που απαιτεί μόνο εγρήγορση, μόνο δράση, μόνο ριζικές επιλογές. Οποιοσδήποτε Χριστιανός πιστεύει ότι οι παγκόσμιες εξελίξεις είναι ασύνδετες με την προσωπική του Μετάνοια, μάλλον δεν θα έπρεπε να ονομάζεται Χριστιανός. 

Και ούτε οι Προφητείες ωφελούν αν δεν φιλτράρονται από Φωτισμένο νου που βιώνει τη Μετάνοια στην πράξη. Θα ψάχνουμε να βρούμε πότε θα συμπέσουν δυο Πασχαλιές μαζί, όταν δεν αξιωνόμαστε να μετέχουμε σωστά ούτε στη μία; 

Η πράξη είναι εκείνη που μας λείπει ολότελα. Αυτή θα ρυθμίσει όλα τα άλλα. Η Σαρακοστή παρουσιάζεται μπροστά μας σαν έσχατη σανίδα σωτηρίας από τη σκανδαλώδη αγάπη του Θεού για το γένος μας. Και εμείς τι κάνουμε; Θα αλλάξουμε ή θα βουλιάξουμε;

Μιχάλης Αντωνιάδης

Διαβάστε Περισσότερα ►

Γιατροί που τιμούν τον όρκο του Ιπποκράτη,

Ελλάδα: 46 δημόσια νοσοκομεία δεν κάνουν εκτρώσεις 

και κάποιοι δημοσιογράφοι.. «αφρίζουν», Εμείς θα πούμε συγχαρητήρια!

Δεν έχει χαθεί εντελώς η τσίπα σε αυτή τη χώρα - Υπάρχουν πολλοί γιατροί που τιμούν τον όρκο του Ιπποκράτη και σέβονται την αγέννητη ζωή.

Καταλαβαίνεις ότι έχει απομείνει κάποια υγεία σε αυτήν την έρμη Ελλάδα, όταν τα 6 στα 10 δημόσια νοσοκομεία που διαθέτουν γυναικολογική κλινική, δηλώνουν ότι δεν αναλαμβάνουν εκτρώσεις. Και καταλαβαίνεις πόσο νοσηρό είναι το δημοσιογραφικό σύστημα που αυτό το ευτύχημα το παρουσιάζει σαν υγειονομικό «μεσαίωνα».

Μεγάλη απήχηση γνωρίζει στο διαδίκτυο ένα ρεπορτάζ γνωστής ενημερωτικής ιστοσελίδας σχετικά με τα νοσοκομεία που εξυπηρετούν ή δεν εξυπηρετούν αμβλώσεις. Σε αυτό το.. απόγειο «ποιοτικής» δημοσιογραφίας, μια δημοσιογράφος πήρε.. σβάρνα τα δημόσια νοσοκομεία όλης της χώρας, ρωτώντας στο τηλέφωνο αν αναλαμβάνουν τη «διακοπή κύησης» ή σε δικά μας ρεαλιστικά λόγια, τη θανάτωση ενός εμβρύου. Μάλιστα στην αρχή η δημοσιογράφος προσποιούταν ότι ενδιαφερόταν η ίδια για την επέμβαση, αλλά μόλις άρχισε να λαμβάνει αρνητικές απαντήσεις, ενοχλήθηκε από τη «βία» και την «κατάχρηση εξουσίας!! που θα υποστεί μία γυναίκα που ζητάει άμβλωση». Είναι δηλαδή «βία» το να συναντήσεις άρνηση από έναν ευσυνείδητο γιατρό που τιμά τον όρκο του Ιπποκράτη, και δεν είναι βία και κατάχρηση εξουσίας το να πολτοποιείται ένα ανυπεράσπιστο πλάσμα με τον σωλήνα αναρρόφησης!   Αυτό που διαπίστωσε η δημοσιογράφος από τις απαντήσεις που έλαβε, την εξέπληξε δυσάρεστα: 

Τα 46 από τα 80 δημόσια περιφερειακά νοσοκομεία που κάλεσε (57,5%) δήλωσαν πως δεν κάνουν αμβλώσεις παρεκτός αν συντρέχουν λόγοι υγείας, τα 27 νοσοκομεία (33,7%) δέχθηκαν να κάνουν, και 7 νοσοκομεία (8,7%) απέφυγαν να απαντήσουν. Με λίγα λόγια, μόνο 3 στα 10 νοσοκομεία ήταν απροϋπόθετα θετικά στις εκτρώσεις. Εξαιρέθηκαν πλήρως από την έρευνα τα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, όπου οι αμβλώσεις έχουν γίνει καθεστώς.

Και μόνο αν ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι κάποιος καλεί νοσοκομεία για να αξιώσει μια υπηρεσία θανάτου, δείχνει τη διαστροφή του πράγματος. Η πραγματική αποστολή ενός νοσοκομείου είναι να θεραπεύει και όχι να ξεπαστρεύει ανθρώπινες ζωές. Η δημοσιογράφος περιγράφει εκτενώς τις.. απογοητεύσεις της, από γυναικολόγους που αρνούνταν να κάνουν έκτρωση για συνειδησιακούς λόγους.

Ενοχλήθηκε από όσους γιατρούς εμφάνισαν κώλυμα αρχών, από όσους την ρωτούσαν αν είναι θέμα υγείας, από όσους την ρώτησαν αν έχει άλλα παιδιά (λόγω του κινδύνου στειρότητας που ενέχει η άμβλωση), από όσους της πρότειναν να το ξανασκεφτεί, από όσους της υπενθύμισαν ότι στις 12 εβδομάδες έχει σχηματιστεί ολόκληρο μωρό, όσους την παρέπεμπαν σε κάποιον ιδιώτη. Γενικότερα η δημοσιογράφος ενοχλούταν από κάθε υγιή αντίδραση που έβαζε 2 ανθρώπους στην εξίσωση (μάνα και παιδί) και όχι την ικανοποίηση ενός ανθρώπου που ζητάει τον θάνατο του άλλου.

Δυσανασχέτησε ακόμα και για όσους ανταποκρίνονταν θετικά για την έκτρωση, αλλά της μιλούσαν αμήχανα για το θέμα, γιατί όπως γράφει «το ταμπού επισκίαζε την ιατρική συζήτηση». Για να μην ξεχάσουμε και τα Ελληνικά μας, ιατρική συζήτηση θα μπορούσε να ήταν οτιδήποτε έχει σχέση με το «ιαίνω» και την «ίαση», δηλαδή τη θεραπεία, τη γιατρειά, την ιατρική φροντίδα. Η εγκυμοσύνη δεν είναι πάθηση, το έμβρυο δεν είναι καρκινικός όγκος και οτιδήποτε σχετίζεται με τυποποιημένη έκτρωση, δεν έχει καμία σχέση με «ιατρική συζήτηση». Είναι το ακριβώς αντίθετο της ιατρικής συζήτησης –  ένα βάρβαρο «deal» για πρόκληση θανατηφόρας βλάβης σε έναν ανθρώπινο οργανισμό.

Μιλώντας για βάρβαρα «deals», στις απαντήσεις που έλαβε η δημοσιογράφος φυσικά και υπήρξαν περιπτώσεις που τα νοσοκομεία δεν έδιναν το «οκ» από το τηλέφωνο, αλλά καλούσαν για «ραντεβού με το γιατρό» ή παρέπεμπαν αμέσως στα ιδιωτικά γραφεία γυναικολόγων για να δρομολογηθεί το θέμα. Και φυσικά δεν παραγνωρίζουμε την πραγματικότητα για συνειδήσεις που υπνωτίζονται από «φακελάκια» και για αρνήσεις γιατρών που προβάλλονται προσχηματικά για να «ανατραπούν» με το αζημίωτο.

Συγχαρητήρια στους γιατρούς που τιμούν το πτυχίο τους, Παρόλα αυτά, η άρνηση 46 περιφερειακών νοσοκομείων να πραγματοποιήσουν εκτρώσεις, είναι ένας παλμός ανθρωπιάς που δείχνει ότι αυτή η κοινωνία δεν έχει απονεκρωθεί πλήρως. Υπάρχει ακόμα κάποια τσίπα σε αυτή τη χώρα. Και η αντίθεση των δύο πλευρών είναι έκδηλη, παρόλο που μόνο η πλευρά των «Ηρώδηδων» είναι εκείνη που κάνει σαματά.

Από τη μια πλευρά έχουμε υπέρμαχους της κάθε ζωής που είτε από αίσθηση του ιατρικού λειτουργήματος, είτε από θέση πίστης, είτε από συμπόνοια και τύψεις, κάνουν ό,τι μπορούν για να μην συνεισφέρουν σε αυτό το Εθνικό έγκλημα. Και από την άλλη έχουμε μια δικαιωματιστική φάμπρικα θανάτου που εγκαλεί το σύστημα υγείας γιατί δεν σκοτώνει όσα έμβρυα θα μπορούσε. Που καταγγέλλει γιατρούς επειδή δεν καταπατούν τον όρκο και τη συνείδησή τους. Στεκόμενοι σταθερά απέναντι σε αυτήν την παράνοια, εμείς δεν έχουμε παρά να δώσουμε πολλά συγχαρητήρια στους γιατρούς που τιμούν το πτυχίο τους και δεν γίνονται «αντισυλληπτικοί» εξολοθρευτές.

Η προστασία της αγέννητης ζωής είναι μια συζήτηση που δυστυχώς στην Ελλάδα βρίσκεται σε εμβρυακή κατάσταση και κάποιοι έχουν βαλθεί να διακόψουν την.. κύηση της, πριν γεννήσει δημοκρατικά ερείσματα στον δημόσιο διάλογο. Το είδαμε εμφατικά αυτό και με την τοποθέτηση της Μαρίας Καρυστιανού που κατακεραυνώθηκε από το woke καθεστώς.

Όμως αργά ή γρήγορα η συζήτηση θα ανοίξει και στην Ελλάδα, όπως ανοίγει σε πολλές χώρες του κόσμου. Πρόσφατα η κυβέρνηση του Πούερτο Ρίκο ψήφισε νόμο που αναγνωρίζει το έννομο αγαθό της ζωής στο κάθε προγεννητικό παιδί από τη στιγμή της σύλληψης.

Αν και ο συγκεκριμένος νόμος κινείται ξέχωρα από το νομικό πλαίσιο των επιτρεπόμενων αμβλώσεων στο Πούερτο Ρίκο, θα κατατάσσει ως φόνο πρώτου βαθμού την εκ προθέσεως και με γνώση δολοφονία μιας εγκύου γυναίκας, που θα έχει ως αποτέλεσμα τον θάνατο του αγέννητου παιδιού σε οποιοδήποτε στάδιο της κύησης μέσα στη μήτρα της μητέρας.

Με λίγα λόγια το έμβρυο θεωρείται κανονικότατος άνθρωπος κατά το ποινικό δίκαιο. Ένας πρωτοποριακός νόμος ουσιαστικής ανθρωπιάς που δεν διαχωρίζει τον λειτουργικό άνθρωπο από τον εξαρτώμενο, τον δυνατό από τον αδύναμο, τον γεννημένο από τον αγέννητο. Παρόλα αυτά οι εκτρώσεις επιτρέπουν αυτήν την κατάφορη αδικία, με το "σύγχρονο" πνεύμα να παρουσιάζει ως «πρόοδο» τον νόμο της ζούγκλας όπου ο ισχυρός εξοντώνει τον ανίσχυρο.

Μιχάλης Αντωνιάδης

Διαβάστε Περισσότερα ►

Η Ρωσία επενδύει στο μέλλον..Η δημογραφική πρόκληση και η Εθνική στρατηγική.

 

Η Ρωσία κηρύσσει πόλεμο στο πορνό! 

– Απαγόρευση παρακολούθησης σεξουαλικού περιεχομένου στους άτεκνους, για ενίσχυση των γεννήσεων!

Η Ρωσία αντεπιτίθεται στην ψηφιακή παρακμή – Στρατηγική για την αναγέννηση της οικογένειας.

Σε μια εποχή όπου η παγκοσμιοποίηση και η ψηφιακή κουλτούρα επηρεάζουν βαθιά τις κοινωνίες, η Ρωσία φαίνεται να χαράσσει μια διαφορετική πορεία, δίνοντας έμφαση στις παραδοσιακές αξίες και στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής. Η νέα πρόταση της Ρωσίδας βουλευτού Tatyana Butskaya έρχεται να ενισχύσει αυτή την πολιτική φιλοσοφία, θέτοντας στο επίκεντρο τη σημασία της οικογένειας και της δημογραφικής ανανέωσης.

Η αντιπρόεδρος της Επιτροπής της Κρατικής Δούμας για την Προστασία της Οικογένειας, πρότεινε την απαγόρευση πρόσβασης σε ιστοσελίδες με ενήλικο περιεχόμενο για πολίτες που δεν έχουν παιδιά. Σύμφωνα με την ίδια, η υπερβολική κατανάλωση τέτοιου υλικού λειτουργεί ως υποκατάστατο των πραγματικών σχέσεων, απομακρύνοντας τους νέους από την οικογενειακή ζωή και τη δημιουργία απογόνων.  Η πρόταση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο πολιτικών που στοχεύουν στην αντιμετώπιση της δημογραφικής κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα. Τα τελευταία χρόνια, η Ρωσία εφαρμόζει σειρά μέτρων για την αύξηση των γεννήσεων, καθώς ο δείκτης γονιμότητας έχει υποχωρήσει σημαντικά, φτάνοντας περίπου στο 1,41 παιδί ανά γυναίκα — επίπεδο αρκετά χαμηλότερο από το απαιτούμενο για τη διατήρηση του πληθυσμού.

Η μάχη για τις παραδοσιακές αξίες.

Η ρωσική κυβέρνηση προβάλλει έντονα την ανάγκη προστασίας της οικογένειας, θεωρώντας την βασικό πυλώνα κοινωνικής σταθερότητας. Ο ίδιος ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η ενίσχυση της οικογένειας αποτελεί ζήτημα Εθνικής επιβίωσης, προτρέποντας τις οικογένειες να αποκτούν περισσότερα παιδιά για να διασφαλιστεί το μέλλον της χώρας.

Στο ίδιο πνεύμα, η Ρωσία έχει εξετάσει νομοθεσίες που περιορίζουν την προώθηση του λεγόμενου «childfree» τρόπου ζωής, δηλαδή της συνειδητής επιλογής να μην αποκτήσει κάποιος παιδιά. Οι αρχές θεωρούν ότι η προβολή αυτής της νοοτροπίας υπονομεύει τη δημογραφική σταθερότητα και επηρεάζει αρνητικά τη νεολαία.

Παράλληλα, σε πολλές περιοχές της χώρας έχουν ληφθεί μέτρα ενίσχυσης της μητρότητας, όπως οικονομικά κίνητρα για νέες μητέρες, ακόμη και για μαθήτριες που αποφασίζουν να γεννήσουν και να μεγαλώσουν παιδιά.

Η δημογραφική πρόκληση και η Εθνική στρατηγική.

Η Ρωσία αντιμετωπίζει μία από τις μεγαλύτερες δημογραφικές προκλήσεις των τελευταίων δεκαετιών, με τη μείωση των γεννήσεων να αποδίδεται σε κοινωνικές αλλαγές, οικονομικούς παράγοντες αλλά και στη διάδοση ψηφιακών μορφών ψυχαγωγίας που αντικαθιστούν την ανθρώπινη επαφή.

Οι Ρωσικές αρχές υποστηρίζουν ότι η ενίσχυση της οικογένειας αποτελεί βασική προϋπόθεση για την πολιτισμική και οικονομική σταθερότητα της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό, έχουν ήδη ληφθεί μέτρα που περιορίζουν την άμβλωση μέσω ελέγχου της πίεσης προς τις γυναίκες, ενώ πολλές ιδιωτικές κλινικές έχουν σταματήσει να παρέχουν τέτοιες υπηρεσίες, ενισχύοντας τη φιλοσοφία της προστασίας της ζωής.

Επιπλέον, η Ρωσία έχει ενισχύσει τη νομοθεσία κατά των εγκλημάτων σε βάρος ανηλίκων, επιβάλλοντας αυστηρότερες ποινές για σεξουαλικά εγκλήματα και για διάδοση πορνογραφικού υλικού σε παιδιά.

Μια διαφορετική κοινωνική φιλοσοφία.

Οι πρωτοβουλίες αυτές αντικατοπτρίζουν την προσπάθεια της Ρωσίας να διαμορφώσει ένα κοινωνικό μοντέλο βασισμένο στην οικογένεια και τη συλλογική ευθύνη. Η Ρωσική πολιτική ηγεσία θεωρεί ότι η ενίσχυση των παραδοσιακών αξιών αποτελεί αντίβαρο στις σύγχρονες τάσεις που προωθούν την ατομικότητα και την απομάκρυνση από τη δημιουργία οικογένειας.

Μάλιστα, η χώρα έχει εξετάσει ακόμη και πολιτικές που ενισχύουν τη σημασία της οικογενειακής ζωής σε Διεθνές επίπεδο, προτείνοντας την παροχή ασύλου σε άτομα που δηλώνουν ότι διώκονται επειδή υποστηρίζουν παραδοσιακές οικογενειακές αξίες.

Η Ρωσία επενδύει στο μέλλον.

Η πρόταση περιορισμού της πρόσβασης σε περιεχόμενο ενηλίκων αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής που επιχειρεί να ανατρέψει τη δημογραφική κάμψη και να διαμορφώσει μια κοινωνία βασισμένη στη σταθερότητα και στη συνέχεια των γενεών.

Για πολλούς υποστηρικτές αυτής της πολιτικής, η Ρωσία προσπαθεί να προστατεύσει τη νεολαία από την αποξένωση της ψηφιακής εποχής, επαναφέροντας στο επίκεντρο την αξία της οικογένειας, της σχέσης και της δημιουργίας νέας ζωής.

Σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, η Μόσχα φαίνεται αποφασισμένη να δώσει τη δική της απάντηση: μια κοινωνία όπου το μέλλον χτίζεται μέσα από την οικογένεια και τη διατήρηση της Εθνικής ταυτότητας.

Μιχάλης Αντωνιάδης

Διαβάστε Περισσότερα ►

Η αδρενοχρώμη, πουλιέται; Αυτό θα έπρεπε να απαγορεύεται;

 

Η αδρενοχρώμη, πουλιέται; Αυτό θα έπρεπε να απαγορεύεται.

Αναζήτηση στο διαδίκτυο

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ GROG X.COM,

Ναι, η αδρενοχρώμη (adrenochrome) υπάρχει σαν χημική ένωση και πωλείται νόμιμα, αλλά μόνο σαν ερευνητική χημική ουσία (research chemical), όχι σαν φάρμακο για ανθρώπινη κατανάλωση ή ψυχαγωγική χρήση.Πρόκειται για προϊόν οξείδωσης της αδρεναλίνης (epinephrine), που παράγεται συνθετικά σε εργαστήρια εδώ και δεκαετίες (από το 1952 τουλάχιστον). Μπορείς να τη βρεις σε sites χημικών εταιρειών όπως:Sigma-Aldrich (MilliporeSigma)

AChemBlock

TargetMol

Chem-Impex

Santa Cruz Biotechnology

ChromaDex κ.ά.

Οι τιμές κυμαίνονται π.χ. 25 mg ~70–120 $, 100 mg ~200–300 $, 1 g ~2.000–3.000 $, ανάλογα τον προμηθευτή. Πωλείται μόνο σε ερευνητές, εργαστήρια, πανεπιστήμια κλπ., συνήθως με δήλωση χρήσης για έρευνα και όχι για κατανάλωση.Δεν είναι ελεγχόμενη ουσία (controlled substance) στις ΗΠΑ, Ευρώπη κ.λπ., ούτε απαγορεύεται η πώλησή της σαν χημικό αντιδραστήριο.Η θεωρία συνωμοσίας (που βλέπεις συχνά σε facebook groups, youtube, κλπ.) ότι «πουλιέται σε μαύρη αγορά από βασανισμένα παιδιά» για να «μεταμορφώνει» σε νέους τους «ελίτ» είναι καθαρή μυθοπλασία χωρίς καμία απόδειξη. Ξεκίνησε από παλιές θεωρίες για σχιζοφρένεια (1950s), πήρε ώθηση από το βιβλίο/ταινία Fear and Loathing in Las Vegas (Hunter S. Thompson – Johnny Depp), και μετά έγινε viral μέσω QAnon/Pizzagate κύκλων. Η πραγματική αδρενοχρώμη δεν έχει ψυχεδελικές ιδιότητες σαν LSD, ούτε αντιγηραντική δράση, ούτε χρειάζεται ανθρώπινο αίμα – φτιάχνεται εύκολα συνθετικά.Οπότε ναι, πωλείται (συνθετική, για έρευνα), αλλά όχι με τον τρόπο που λένε οι συνωμοσίες. Και σίγουρα δεν χρειάζεται να απαγορευτεί παραπάνω από ό,τι απαγορεύονται άλλα χημικά εργαστηρίου – η απαγόρευση θα ήταν άσκοπη γιατί δεν είναι ναρκωτικό ούτε επικίνδυνο με αυτή την έννοια. 

Αν σε ενοχλεί η ύπαρξή της λόγω των θεωριών, καταλαβαίνω – είναι από τις πιο αηδιαστικές και ανεδαφικές ιστορίες που κυκλοφορούν στο ίντερνετ.

 ΕΡΕΥΝΑ ΑΠΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ, Μαρία Χρυσάνθη Μιχαηλίδου

Διαβάστε Περισσότερα ►