Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

Ιδεολογίες Τέλος.


Καλή σας Ημέρα! Χρόνια πολλά Καλά με Υγεία! Σκέφτομαι μπορούν να Υπάρχουν τώρα πια Ιδεολογίες στα κόμματα, τώρα που πια όλα αποκαλύφθηκαν. Ο Γερμανός μας πολεμάει από τον Έκτο Αιώνα. Η "Ευρώπη" έβγαλε το προσωπείο της και εξαφανίστηκε το κοινωνικό της προφίλ, Αντίθετα εμφανίστηκε το ΝΑΖΙΣΤΗΚΟ της. Σκεπτόμενη λοιπόν το πακετάκι αυτό, λέω/γράφω μήπως πρέπει να συνεννοηθεί ΟΛΟΣ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΟΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑΣ;.
Διαβάστε Περισσότερα ►

Καλή Χρονιά!!!!!!!!!!!!!!!!



Διαβάστε Περισσότερα ►

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Η Ελλάδα Είναι Κράτος, Πόντιε Ερντογάν,



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο Ερντογάν δεν αμφισβητεί τα νησιά μας μόνο για εσωτερική κατανάλωση,



Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, λένε οι σοφότεροι άνθρωποι και ειδικά στην διπλωματία, όπου κάτω από κάθε λέξη κρύβονται πολλά περισσότερα νοήματα, προθέσεις, διεκδικήσεις.

Όταν λοιπόν ο Ερντογάν ανοίγει θέμα νησιών στο Αιγαίο κανείς δεν πρέπει να πει έυκολα «Έλα μωρέ είναι για εσωτρική κατανάλωση». Και αυτό διότι η Τουρκία, έχει αποδείξει ότι ασκεί, αρχικά με λέξεις και στη συνέχεια με πράξεις μια μακροπρόθεσμη εξωτερική πολιτική διεκδικήσεων και νεοοθωμανικής νοοτροπίας. Ειδικά με τον Ερντογάν που αισθάνεται νέος Σουλτάνος.

Για να γίνει λοιπόν κατανοητό τι κρύβει η σκέψη Ερντογάν και τι πρόκειται να αντιμετωπίσει η Ελλάδα, αξίζει να διαβάσει κάποιος το εξαίρετο άρθρο του δημοσιογράφου Σταύρου Λυγερού, που δημοσιεύθηκε στο Πρώτο Θέμα στις 2 Οκτωβρίου:

Είναι προφανές πως η αμφισβήτηση της συνθήκης της Λωζάνης εκ μέρους του Ερντογάν εγγράφεται στο πλαίσιο εσωτερικών πολιτικών σκοπιμοτήτων. Αυτό που δεν είναι προφανές, όμως, είναι ότι η επίμαχη ομιλία του Τούρκου προέδρου συνιστά ένα ποιοτικό άλμα σε μία πορεία που έχει αρχίσει από το 1973.

Τότε, η Άγκυρα είχε εγείρει διεκδικήσεις στην υφαλοκρηπίδα του ανατολικού Αιγαίου. Ακολούθησε σύντομα η αμφισβήτηση των ορίων του ελληνικού FIR (περιοχή ελέγχου των πτήσεων πολιτικής αεροπορίας) και η άρνηση αποδοχής του ελληνικού εναέριου χώρου των 10 μιλίων. Εύρος που ισχύει από το 1931 και που για δεκαετίες δεν είχε αμφισβητηθεί από την τουρκική πλευρά.

Στην πραγματικότητα, από το 1973-74 η Άγκυρα άρχισε να οικοδομεί τις προϋποθέσεις μίας ιδιότυπης “πολιορκίας” των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου, η οποία προοπτικά θα της επέτρεπε να εγείρει και εδαφικές διεκδικήσεις. Εμφάνιζε τα ελληνικά νησιά να “κάθονται” σε τουρκική υφαλοκρηπίδα και να περιβάλλονται από εναέριο χώρο, ελεγχόμενο από την Τουρκία.

Το επόμενο κρίσιμο βήμα έγινε στις αρχές του 1996 με την επίσημη προβολή της θεωρίας περί “γκρίζων ζωνών”, η οποία και προκάλεσε την κρίση στα Ίμια. Η πάγια τακτική της Άγκυρας είναι να εγείρει μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις και στη συνέχεια να καλεί την Αθήνα να διαπραγματευθεί, δηλαδή να μοιράσει τα ελληνικά δικαιώματα. Για τον σκοπό αυτό ασκούσε άμεση ή έμμεση στρατιωτική πίεση.

Σ’ εκείνη την κρίση για πρώτη φορά η Τουρκία όχι μόνο διεκδίκησε ελληνικό έδαφος, αλλά και δημιούργησε τετελεσμένο. Η πρόκληση κρίσης και η απειλή πολέμου υποχρέωσαν την Αθήνα ουσιαστικά να αποδεχθεί το “γκριζάρισμα” των δύο αυτών βραχονησίδων. Μπορεί τότε η κυβέρνηση Σημίτη να είχε αιφνιδιασθεί από την ποιοτική κλιμάκωση του τουρκικού επεκτατισμού, αλλά η προβολή εδαφικών διεκδικήσεων δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία.

Τον Ιούνιο του 1991, ο τότε αρχηγός του τουρκικού στόλου ναύαρχος Ιλφάν Τινάζ είχε ισχυρισθεί δημοσίως ότι οι βραχονησίδες του Αιγαίου δεν είναι ελληνικό έδαφος! Η δήλωση εκείνη ήταν ενδεικτική των κυοφορούμενων τότε προθέσεων της Άγκυρας, αλλά η Αθήνα δεν της είχε δώσει τότε τη δέουσα προσοχή.

Η ιστορία μας διδάσκει, όμως, πως όταν η Άγκυρα προσθέτει μία νέα μονομερή διεκδίκηση στο καλάθι των ελληνοτουρκικών δεν την ξεχνάει. Την καλλιεργεί με επιμονή και συστηματικότητα, ώστε να την εγγράψει στη συνείδηση του διεθνούς συστήματος ως υπαρκτή διαφορά που χρειάζεται επίλυση μέσω συμβιβασμού. Αυτό μας οδηγεί στην εκτίμηση ότι η ευθεία αμφισβήτηση της συνθήκης της Λωζάννης από τον Ερντογάν δεν είναι πυροτέχνημα. Ειπώθηκε για να μπει με κάποιον τρόπο στο τραπέζι.

Η υπόθεση των Ιμίων κατέστη ζωτικής σημασίας, επειδή χρησιμοποιήθηκε πιλοτικά για την προώθηση της θεωρίας των “γκρίζων ζωνών”. Το τουρκικό διάβημα (29-1-1996) ήγειρε ευρύτερη αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας. Στόχος των Τούρκων δεν ήταν να επεκτείνουν κατά δύο-τρία μίλια δυτικότερα τα σύνορα, αλλά να μετατρέψουν σε “γκρίζα ζώνη” ένα μεγάλο τμήμα του Αιγαίου.

Σύμφωνα με τη θεωρία τους, όσες νησίδες του Αιγαίου δεν αναφέρονται ρητά στις συνθήκες Λωζάννης (1923) και Παρισίων (1947) είναι απροσδιόριστης κυριαρχίας. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι όλες αυτές οι νησίδες, που παλαιότερα ανήκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, θα έπρεπε να προσαρτηθούν στην Τουρκία, που είναι το διάδοχο κράτος. Μεγαλόθυμα, όμως, δηλώνει διατεθειμένη να διαπραγματευθεί με την Αθήνα το μοίρασμά τους!

Η θεωρία των “γκρίζων ζωνών” είναι διάτρητη, επειδή η συνθήκη της Λωζάννης αναφέρει σαφώς ότι στην Τουρκία ανήκουν μόνο όσες νησίδες δεν αναφέρονται ρητά στις συνθήκες και βρίσκονται στη ζώνη τριών μιλίων από τις μικρασιατικές ακτές. Η ίδια συνθήκη δίνει στην Ελλάδα την κυριαρχία όχι μόνο των μεγάλων νησιών, που αναφέρονται ονομαστικά, αλλά και των παρακείμενων νησίδων.

Αναφορικά με τα Δωδεκάνησα, υπάρχει η ιταλοτουρκική συνθήκη (4-1-1932) (τότε τα Δωδεκάνησα ήταν υπό ιταλική κατοχή) που ρυθμίζει το εδαφικό καθεστώς. Υπάρχει και το συμπληρωματικό ιταλοτουρκικό πρωτόκολλο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων (28-12-1932), στο οποίο αναφέρεται ποιες νησίδες ανήκουν στη μία και ποιες στην άλλη χώρα. Στο άρθρο 30 αναφέρεται ρητά ότι τα Ίμια, όπως και όλες οι άλλες νησίδες που σήμερα διεκδικεί η Τουρκία, ανήκαν στην Ιταλία. Με τη συνθήκη των Παρισίων (1947) παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα.

Η Άγκυρα προσπαθεί να εμφανίσει το Αιγαίο σαν ένα πέλαγος, όπου ναι μεν υπάρχουν ελληνικά νησιά σ’ όλη σχεδόν την έκτασή του, αλλά αυτά δεν οριοθετούν τη θαλάσσια συνοριακή γραμμή των δύο χωρών. Το Αιγαίο, όμως, δεν είναι μία θάλασσα που απλώς παρεμβάλλεται μεταξύ δύο παράκτιων χωρών, όπως υποστηρίζουν οι Τούρκοι. Η μισή περίπου έκτασή του είναι ελληνικός εθνικός χώρος. Και ο υπόλοιπος είναι διεθνής χώρος, ο οποίος, όμως, συνδέει ελληνικά νησιά με την ηπειρωτική Ελλάδα. Κατά συνέπεια, η θάλασσα αυτή δεν έχει την ίδια σημασία για τις δύο χώρες. Γι’ αυτό και τα –εκτός διεθνούς δικαίου– μέτρα που τις εξισώνουν λειτουργούν προς όφελος της Τουρκίας.

Είναι προφανές ότι, εάν η Τουρκία αποκτούσε την κυριαρχία έστω και μίας μόνο βραχονησίδας δυτικά της αλυσίδας Σαμοθράκη-Λήμνος-Λέσβος-Χίος-Σάμος-Κάλυμνος-Κως- Ρόδος-Καστελλόριζο, όχι μόνο θα ανέτρεπε το υφιστάμενο νομικό καθεστώς, αλλά και θα άλλαζε ριζικά τον χαρακτήρα του Αιγαίου. Η δήλωση της πρωθυπουργού Τσιλέρ εκείνη την εποχή στην εφημερίδα Χουριέτ ήταν σαφέστατη: «Μέχρι τώρα η Τουρκία υποσυνείδητα αποδεχόταν ότι τα νησιά αυτά έμπρακτα ανήκουν στην Ελλάδα. Εμείς θα το αλλάξουμε αυτό».

Ελάχιστες ημέρες μετά την κρίση (3-2-1996) η Τσιλέρ δήλωσε ότι θα φέρει στο διεθνές προσκήνιο το καθεστώς 1.000 περίπου νησίδων και βραχονησίδων που αποτελούν τουρκικό έδαφος! Το 1998 ο τότε Τούρκος πρόεδρος Ντεμιρέλ, με δήλωσή του στη Χουριέτ, κατέβασε τον αριθμό, ισχυριζόμενος ότι 132 νησίδες ανήκουν στην Τουρκία! Στο πλαίσιο αυτό, το μετακεμαλικό καθεστώς έφθασε στο σημείο να αμφισβητήσει ακόμα και την ελληνικότητα της Γαύδου!

Η Άγκυρα πάτησε στο προηγούμενο των Ιμίων για να αποσταθεροποιήσει την ελληνική κυριαρχία και σε κατοικημένες νησίδες. Στις 29-1-1996, η Άγκυρα είχε ονομαστικά αναφέρει σαν “γκρίζες ζώνες” όχι μόνο τα Ίμια, αλλά και τα κατοικημένα νησιά Ψέριμο και Φούρνους! Από τα μέσα της δεκαετίας του 2000, μάλιστα, η Τουρκία συμπεριφέρεται σαν το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι να είναι δικό της έδαφος. Η διεκδίκηση έχει μετεξελιχθεί από θεωρητική σε έμπρακτη. Το ίδιο συμβαίνει και με τις νησίδες Στρογγύλη και Ρω, που βρίσκονται εκατέρωθεν του Καστελλόριζου.

Με την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάννης, ο Κεμάλ έκλεισε τα εξωτερικά μέτωπα και στράφηκε στην εδραίωση του καθεστώτος του. Όταν το καθεστώς σταθεροποιήθηκε και ένοιωσε ισχυρό, άρχισε να έχει διεκδικήσεις. Το 1936 επέτυχε με τη συνθήκη του Μοντρέ να αναθεωρήσει τη διάταξη της συνθήκης της Λωζάννης που πρόβλεπε αποστρατικοποίηση των Στενών. Στο τέλος της δεκαετίας του 1930 η Τουρκία προσάρτησε την επαρχία της Αλεξανδρέττας που ανήκε στην αποικιοκρατούμενη τότε Συρία.

Από τη δεκαετία του 1950 η Άγκυρα εστίασε την επεκτατική ροπή της στην Κύπρο με αποκορύφωμα την εισβολή του 1974. Η επιτυχία της εκείνη της άνοιξε τον δρόμο για να κλιμακώσει τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο. Από τότε προσπαθεί να ανατρέψει το ισχύον νομικό καθεστώς, προβάλλοντας τραβηγμένες από τα μαλλιά ερμηνείες των διεθνών συνθηκών, αλλά όχι αμφισβητώντας τες ευθέως.

Είναι αληθές ότι στο παρελθόν υπήρξαν κάποιες δηλώσεις εκ μέρους του Οζάλ και του Ντεμιρέλ ότι κακώς η Τουρκία είχε αποδεχθεί την παραχώρηση στην Ελλάδα των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και κυρίως των Δωδεκανήσων. Επρόκειτο, όμως, περισσότερο για δηλώσεις νοσταλγίας του αυτοκρατορικού παρελθόντος.

Η συνθήκη της Λωζάννης είναι η ληξιαρχική πράξη ίδρυσης της Τουρκικής Δημοκρατίας και γι’ αυτό το μετακεμαλικό καθεστώς απέφευγε επιμελώς να θέσει θέμα αναθεώρησής της. Είναι ενδεικτικό ότι ακόμα και ο ίδιος ο Ερντογάν είχε μιλήσει σ’ αυτό το πνεύμα στις 24 Ιουλίου, στην 93η επέτειο από την υπογραφή της.

Από τότε δεν έχει περάσει πολύς καιρός, αλλά έχουν αλλάξει αρκετά στην Τουρκία. Ο Ερντογάν νοιώθει πολύ πιο ισχυρός και γι’ αυτό κάνει τώρα το βήμα. Μιλώντας την περασμένη Πέμπτη στους περιφερειακούς διοικητές (μουχτάρηδες) είπε: «Το 1920 μας έδειξαν τη Συνθήκη των Σεβρών για να μας πείσουν το 1923 για τη Συνθήκη της Λωζάννης. Και κάποιοι προσπάθησαν να μας το παρουσιάσουν αυτό ως νίκη… Με τη Συνθήκη της Λωζάννης δώσαμε στους Έλληνες τα νησιά, που αν φωνάξεις από τις ακτές του Αιγαίου, θα ακουστείς απέναντι. Είναι αυτό νίκη;… Όσοι έκατσαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στη Λωζάννη, δεν εκμεταλλεύτηκαν τη συνθήκη αυτή. Και επειδή αυτοί δεν την εκμεταλλεύτηκαν, δυσκολευόμαστε σήμερα εμείς».

Σ’ ένα πρώτο επίπεδο στόχος του Ερντογάν είναι να αποδομήσει τον κεμαλισμό ως θεμέλιο ιδεολογικό λίθο της Τουρκικής Δημοκρατίας. Ο ίδιος αυτοπροβάλλεται ως ο ηγέτης που κλείνει την κεμαλική παρένθεση και που μέσω του νεοοθωμανισμού επαναφέρει στο προσκήνιο το άτυπο αυτοκρατορικό όραμα των Τούρκων. Δικό του σημείο αναφοράς είναι ο Μωάμεθ ο Πορθητής κι όχι ο Κεμάλ. Αν και έχει αποτύχει να αναδειχθεί σε ηγέτη του μουσουλμανικού κόσμου, παραμένει πιστός στο σχέδιό του το 2023 η Τουρκία να έχει εδραιωθεί ως μεγάλη δύναμη.

Προφανώς, όλα αυτά συνδέονται και με τις τρέχουσες πολιτικές σκοπιμότητες. Ο Ερντογάν επιδιώκει να ολοκληρώσει την απόκτηση υπερεξουσιών και στο θεσμικό επίπεδο, με τη μετατροπή του πολιτεύματος σε προεδρικό. Για να αναδειχθεί σε εθνικό ηγέτη δεν αρκούν η εκτεταμένη καταστολή και οι μαζικές εκκαθαρίσεις του κράτους από κάθε είδους αντιφρονούντες. Χρειάζεται και ένα ιδεολογικό όχημα.

Για να συσπειρώσει γύρω του την κρατική γραφειοκρατία και κυρίως τους στρατιωτικούς, οι οποίοι δέχθηκαν ισχυρό πλήγμα λόγω της απόπειρας πραξικοπήματος, ο Τούρκος πρόεδρος παίζει δυνατά το χαρτί του εθνικισμού-επεκτατισμού. Αυτό, άλλωστε, είναι ο πυρήνας της τουρκικής κρατικής ιδεολογίας και ως εκ τούτου ο κοινός παρονομαστής του τουρκικού πολιτικού συστήματος.

Είναι ενδεικτικό ότι η κεμαλική αξιωματική αντιπολίτευση, που χαρακτήρισε απαράδεκτη την αμφισβήτηση της συνθήκης της Λωζάννης, έσπευσε να πλειοδοτήσει σε εθνικισμό-επεκτατισμό με την εξής δήλωση: «Ας κοιτάξει (ο Ερντογάν) τα 16 νησιά που επί της εποχής του παραδόθηκαν και όπου υψώθηκε ελληνική σημαία»!

Οι κεμαλιστές κατηγορούν τον Ερντογάν ότι δεν διεκδίκησε με αποφασιστικότητα τα κατοικημένα ελληνικά νησιά που η Άγκυρα θεωρεί “γκρίζες ζώνες”. Είναι αληθές ότι για πολλά χρόνια μετά την εκλογή του στην πρωθυπουργία, ο Τούρκος πρόεδρος φρόντιζε να κρατάει σχετικά χαμηλά τη θερμοκρασία στα ελληνοτουρκικά. Κι αυτό, επειδή προτεραιότητά του ήταν να εξουδετερώσει το κεμαλικό “βαθύ κράτος”. Φοβόταν δικαιολογημένα πως οι κεμαλιστές στρατηγοί θα εκμεταλλεύονταν μία ελληνοτουρκική κρίση για να τον ανατρέψουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σχέδιο “Βαριοπούλα”, που πρόβλεπε ένα στημένο ελληνοτουρκικό θερμό επεισόδιο.

Η προσεκτική στάση του νεοοθωμανού ηγέτη εκείνα τα χρόνια είχε καλλιεργήσει στην Αθήνα το δόγμα-μύθος “ο καλός Ερντογάν, οι κακοί στρατηγοί”. Η πραγματικότητα, βεβαίως, ήταν πολύ διαφορετική από τις αβάσιμες προσδοκίες της ελληνικής πολιτικής ελίτ ότι οι νεοοθωμανοί θα προσέγγιζαν με εποικοδομητικό τρόπο τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό.

Οι νεοοωθομανοί είναι εξίσου εθνικιστές με τους κεμαλιστές, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Στα ελληνοτουρκικά, άλλωστε, είχε από νωρίς επέλθει μία όσμωση μεταξύ των δύο βασικών τουρκικών ιδεολογικοπολιτικών ρευμάτων. Ο Ερντογάν δεν διαφοροποιήθηκε ποτέ από τις πάγιες μονομερείς τουρκικές διεκδικήσεις. Από διπλωματικής απόψεως, όμως, εμφανιζόταν πιο ευέλικτος. Ως φορέας της νεοοθωμανικής ιδεολογίας και στρατηγικής, επιχειρούσε να καταστήσει την Τουρκία κέντρο και ηγεμόνα του μεταοθωμανικού χώρου. Στο πλαίσιο αυτό επεδίωκε να ρυμουλκήσει σταδιακά την Ελλάδα σε μια κατάσταση άτυπης δορυφοροποίησης.

Τώρα που θεωρεί ότι έχει εδραιωθεί σαν άτυπος σουλτάνος ξεδιπλώνει την ατζέντα του και στο επίπεδο της ισλαμοποίησης στο εσωτερικό της Τουρκίας και στο επίπεδο της ευθείας προβολής επεκτατικών διεκδικήσεων. Για τον Ερντογάν η διοχέτευση προσφύγων-μεταναστών στα ελληνικά νησιά δεν είναι μόνο ένα όπλο πίεσης προς την Ευρώπη για απόσπαση ανταλλαγμάτων. Είναι ταυτοχρόνως και μία επεκτατική υποθήκη σε βάρος της Ελλάδας.

Σε αντίθεση με τους μεταμοντέρνους φιλελεύθερους, οι νεοοθωμανοί έχουν συνείδηση της στρατηγικής σημασίας που έχει ο πληθυσμιακός παράγοντας. Θεωρούν βασίμως πως εάν μέσω του μεταναστευτικού ρεύματος διαμορφωθούν στα ελληνικά νησιά μουσουλμανικοί θύλακοι, η Τουρκία θα αποκτήσει δυνάμει γεωπολιτικά ερείσματα.

Υπενθυμίζουμε ότι ο Οζάλ, ως πρόδρομος των νεοοθωμανών, είχε πριν 25 χρόνια δηλώσει ωμά ότι η Ελλάδα θα καταληφθεί μέσω της διοχέτευσης μουσουλμανικών πληθυσμών. Το γεγονός, μάλιστα, ότι για τους δικούς τους λόγους οι Ευρωπαίοι πιέζουν να μη φύγουν από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου οι πρόσφυγες-μετανάστες αφήνει τον χρόνο να κάνει τη δουλειά του. Πιο συγκεκριμένα διευκολύνει την αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης των νησιών που βρίσκονται στο στόχαστρο της Άγκυρας.

Εγκλωβισμένη στις δικές της αντιφάσεις η ΕΕ είναι ανίκανη να δει τη μεγάλη εικόνα και να λειτουργήσει αποτρεπτικά, λαμβάνοντας υπόψη τα θεμιτά εθνικά συμφέροντα των χωρών-μελών της. Η πρώτη αντίδραση του Βερολίνου στην επίμαχη ομιλία του Ερντογάν είναι αποκαλυπτική: «Μας είναι γνωστό πως υπάρχουν διαφορές εδώ και καιρό, εδώ και δεκαετίες. Διαφορές απόψεων μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας για την οριοθέτηση των συνόρων μεταξύ των δύο χωρών. Η γερμανική κυβέρνηση είναι της άποψης ότι αυτές οι διαφορές μεταξύ των δύο χωρών πρέπει να επιλυθούν ειρηνικά. Κατά τα άλλα δεν εκφράζει άποψη και σίγουρα δεν θα πάρει το μέρος κανενός»!

Το γεγονός ότι λίγο αργότερα το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών έσπευσε να διευκρινίσει ότι γι’ αυτό η συνθήκη της Λωζάννης ισχύει, μόνο τυπικά διορθώνει τα πράγματα. Τα εξαρτημένα αντανακλαστικά των εταίρων μας είναι να αντιλαμβάνονται ακόμα και μία τόσο χοντροκομμένη πρόκληση σαν υπαρκτή διαφορά, απέναντι στην οποία τηρούν ίσες αποστάσεις. Γιατί όχι, όταν η ίδια η Αθήνα αντέδρασε συγκριτικά ήπια, γεγονός που εξ αντιδιαστολής ενισχύει την προαναφερθείσα τάση των Ευρωπαίων και βεβαίως εδραιώνει την εντύπωση του Ερντογάν ότι μπορεί χωρίς κόστος να ενεργεί κατ’ αυτό τον τρόπο.

Πηγή: mignatiou.com



Αναδημοσιευσα Από Crashonline
Διαβάστε Περισσότερα ►

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΕΛΛΗΝΑ, είναι η ΛΥΣΗ,





 ·

Νικόλαος Β. Θυμιανίδης
23 ώρες ·

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ (ΙΑΣΩΝΑ)

ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ(ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΜΕΠΥΡΗΝΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ) 
ΜΕ ΤΑ ΕΡΠΕΤΑ (ΜΩΣΑΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ).

Επιτέλους τώρα κατανόησα γιατί απέκρυψαν όλοι από εμάς τους ΈΛΛΗΝΕΣ την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ..είναι πολύ απλό..

για να μη δούμε πως Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΙΗΣΟΥΣ σταυρώθηκε από τους Εβραίους γιατί τους χάλασε την απάνθρωπη θρησκεία τους τον λεγόμενο μωσαϊκό νόμο.(οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος )κηρύττοντας ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ...

(ο ΙΗΣΟΥΣ στην ηλικία 20-30 ήταν στην Νεκρά θάλασσα μαζι με τους ΕΣΣΑΙΟΥΣ των οποίων η ζωή ήταν επηρεασμένη απόλυτα από την αρχαία ελληνική φιλοσοφία...ακόμη και το ντύσιμό τους...)

γιαυτο μας μισουν ....τους χαλασαμε τα ερπετοειδη σχεδια τους με την παρουσια ενός ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ανθρωπινου Θεού...

σας έπιασα ρε έστω και ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!!

Υ.Γ Επομένως λοιπόν,δεν με ενδιαφέρει τόσο πολύ να τονίσω πως ο ΙΗΣΟΥΣ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ που και αυτό σαν ιστορικό γεγονός είναι πολύ σημαντικό και με κάνει για μια ακόμη φόρα περήφανο και χαρούμενο, όσο να τονίσω για ποιον λόγο τον σταύρωσαν οι Εβραίοι .....και γιατί μας απέκρυψαν την αλήθεια...

δηλαδή ότι η απόκρυψη της καταγωγής του εχει σχεση με την απόκρυψη της σύγκρουσης των πολιτισμών του ΦΩΤΟΣ (ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ,ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΟΣ,ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ -ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ,ΣΩΚΡΑΤΗΣ-ΚΑΙΝΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟΝ ) ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΚΌΤΟΥΣ(ΜΩΣΑΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ,ΤΙΜΩΡΙΑ ΣΚΛΗΡΗ,ΟΦΘΑΛΜΟΣ ΑΝΤΙ ΟΦΘΑΛΜΟΥ)

ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΙΔΕΩΔΟΥΣ(πρακτικά με την φτωχοποίηση και εξαφάνιση των ΕΛΛΗΝΩΝ) ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ...και επιβολής παγκόσμιας θρησκείας χωρίς την ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ..με 
νέα εργαλεία τους δήθεν πρόσφυγες...μέσω πολέμων..χωρίς νόημα προφασιζόμενοι γεωπολιτικούς παράγοντες (πετρέλαια,φυσικό αέριο και άλλα παραμύθια)

και όλα αυτά για τον έλεγχο...τα χρηματα τα εχουν...ο ελεγχος ειναι το παιχνιδι τους και μεσα απο αυτο τρεφονται με την ενεργεια μας ..σκορπιζοντας τον φοβο παντου στην γαια..
όμως ήρθε το τέλος τους...

ενοχοποίησαν αρχαία ελληνικα συμβολα,

όπως είναι ο μαίανδρος ,ο σταυρός χρησιμοποιήθηκε από την χριστιανική θρησκεία και το 666 σύμβολο του ΔΙΟΣ (6+6+6=18=1+8=9=ΑΠΟΛΛΩΝΕΙΟ ΦΩΣ όμοιο με το ,999=9+9+9=27=2+7=9=ΙΗΣΟΥΣ)..έγινε σατανικό σύμβολο...και όλα αυτά για να χτυπήσουν.. ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ...ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗ ΓΑΙΑ..

(http://www.hellenes-markatos.gr/portal/index.php…
που σημαίνει πως ακόμη και η Αποκάλυψη του Ιωάννη μπορεί όντως να είναι γραμμένη από άλλους και όχι από αυτόν,τον μαθητή δηλαδή τον αγαπημένο του ΙΗΣΟΥ).

ποσο μαλακες να ειμαστε ακομη...τερμα ρε...

όποιος δεν καταλαβαίνει όλα ή κάποια από αυτά να με συγχωρεί αλλά δεν γίνεται άλλο να τα αποκρύψω...και δεν με ενδιαφέρει αν κάποιος με διαγράψει..

Ευχαριστώ...!

ΣΕ ΟΠΟΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΓΝΩΣΗ ΜΕΤΑ ΧΑΡΑΣ ΝΑ ΤΗΝ ΜΑΘΩ ΚΙ ΕΓΩ..
τιποτε δεν ειναι αληθεια απο αυτα που μας εμαθαν..
Η μισή αλήθεια, είναι απλά ψέμα.




Αναδημοσιευσα Από Νικόλαος Β. Θυμιανίδης
Διαβάστε Περισσότερα ►

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

Η Γερμανία με την Συμπεριφορά της Χαλάει την Ευρώπη,



Γκίζι: Με τη συμπεριφορά της απέναντι στην Ελλάδα, η Γερμανία έχει καταστρέψει την αλληλεγγύη σε ολόκληρη την ΕΕ,

«Η Γερμανία έχει θέσει τέλος στην αλληλεγγύη της με την Ελλάδα, και γι’ αυτό έχει καταστρέψει την αλληλεγγύη σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση», δηλώνει σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Γκρέγκορ Γκίζι, πρώην πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος Η Αριστερά (Die Linke) και μορφή της Αριστεράς στη Γερμανία.

Ο Γκρέγκορ Γκίζι, που βρέθηκε στην Ελλάδα με αφορμή του 2ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, μιλάει για ένα πολύ ζωντανό, πολύ αποφασισμένο συνέδριο, παρά την πολύ δύσκολη τόσο για το κόμμα όσο και την ελληνική κυβέρνηση, που «εκβιάζεται να εφαρμόσει» ένα σωρό μέτρα τα οποία δεν θέλει.

Αναφερόμενος στην συνάντηση των ηγετών των χωρών του Νότου που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα με πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα λέει πως είναι «πολύ σημαντικό ότι συναντήθηκαν για να εκφράσουν επιτέλους από κοινού την αντίθεσή τους στην αυστηρή πολιτικής λιτότητας». «Είναι πολύ σημαντικό για ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες να προσπαθήσουν να συγκροτήσουν την λεγόμενη μειοψηφία αρνησικυρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση», αναφέρει σε άλλο σημείο.

Τέλος, ερωτηθείς εάν θεωρεί πιθανή μια κοκκινο-κοκκινο-πράσινη κυβέρνηση στη Γερμανία μετά τις γερμανικές εθνικές εκλογές του 2017, δηλώνει ότι είναι υπέρ, «αλλά αισιόδοξος δεν είμαι για την ώρα, αν και γενικά είμαι αισιόδοξος άνθρωπος» και τονίζει: «Είναι όμως ιστορικά αναγκαίο να γίνει».

 Ακολουθεί η το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του Γκρέγκορ Γκίζι στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων:

   -Κύριε Γκίζι, ποιες είναι ο πρώτες σας εντυπώσεις από το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ;

   -Ότι είναι πολύ ζωντανό, πολύ αποφασισμένο, αν και η κατάσταση είναι .

   -Νομίζετε ότι υπό τις παρούσες δύσκολες συνθήκες έχει το περιθώριο η ελληνική κυβέρνηση να εφαρμόσει μιαν αριστερή πολιτική. Τι είναι εφικτό;

   -Νομίζω πως είναι αναγκαία λ.χ. μια μεγαλύτερη φορολογική δικαιοσύνη, δηλαδή περαιτέρω επιβάρυνση των ευημερούντων και των πλουσίων Ελλήνων. Αλλά τα περιθώρια τα οποία έχει η ελληνική κυβέρνηση είναι πολύ μικρά, διότι οι λεγόμενοι θεσμοί την εξαναγκάζουν να εφαρμόσει μια συγκεκριμένη πολιτική. Γι’ αυτό και είναι πολύ σημαντικό για ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες να προσπαθήσουν να συγκροτήσουν την λεγόμενη μειοψηφία αρνησικυρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε να παρεμποδίσουν στο μέλλον συγκεκριμένες αποφάσεις προς την αντίθετη κατεύθυνση...

  -Και ο ρόλος της Γερμανίας ποιος είναι στο θέμα αυτό;

   -Η Γερμανία έχει θέσει τέλος στην αλληλεγγύη της με την Ελλάδα, και γι’  αυτό έχει καταστρέψει την αλληλεγγύη σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

   -Η ελληνική αντιπολίτευση, ιδίως η Νέα Δημοκρατία, επικρίνει τον Αλέξη Τσίπρα και την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ότι κατέστρεψε την Ελλάδα. Τι γνώμη έχετε εσείς;

   -Πρόκειται για απόλυτα ανόητη άποψη. Είναι η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ που οδήγησαν την Ελλάδα στην καταστροφή εδώ και δεκαετίες με όλο αυτό το οργανωμένο σύστημα των δωροδοκιών, και ιδίως με την εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής η οποία διευκόλυνε τις τράπεζες να έχουν δραστηριότητες οι οποίες οδήγησαν στη μεγάλη δημοσιονομική κρίση. Το γεγονός ότι υπάρχει η κρατική κρίση χρέους οφείλεται μόνο στο ότι τα κράτη χρηματοδότησαν τις τράπεζες. Αν δεν το είχαν κάνει δεν θα είχαμε οδηγηθεί στην κρίση. Νομίζω λοιπόν ότι πριν ρίξουν την ευθύνη στους άλλους οι συντηρητικοί θα όφειλαν να βοηθήσουν την ελληνική Αριστερά για να ελαχιστοποιηθούν τα βάρη του λαού.

   -Η διαμάχη μεταξύ ΔΝΤ και του Γερμανού υπουργού Οικονομικών για το θέμα της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους σάς είναι ασφαλώς γνωστή. Θεωρείτε ότι είναι δυνατή η ελάφρυνση του χρέους στο ορατό μέλλον;

   -Φυσικά και είναι δυνατή, αλλά όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά γενικά θα πρέπει να γίνει μια συζήτηση για τα χρέη όλων των χωρών μελών της ευρωζώνης. Ο Σόιμπλε όμως δεν είναι καθόλου διατεθειμένος να την κάνει. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να έχουμε και εμείς στη Γερμανία μια άλλη κυβέρνηση η οποία να πάρει και άλλες αποφάσεις, ώστε να λύσει το πρόβλημα. Διαφορετικά η Ευρώπη θα διαλυθεί και το θεωρώ επικίνδυνο για διάφορους λόγους.

   -Θεωρείτε πιθανή μια κοκκινο-κοκκινο-πράσινη κυβέρνηση στη Γερμανία, είσθε υπέρ, είστε αισιόδοξος για έναν τέτοιο συνασπισμό μετά τις γερμανικές εθνικές εκλογές του 2017;

   -Βλέπω μια πιθανότητα, είμαι υπέρ, αλλά αισιόδοξος δεν είμαι για την ώρα, αν και γενικά είμαι αισιόδοξος άνθρωπος. Τη θέλω προσωπικά, αλλά για την ώρα βάζω ένα ερωτηματικό, διότι υπάρχουν αντιδράσεις στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, στους πράσινους αλλά και στο δικό μας κόμμα. Είναι όμως ιστορικά αναγκαίο να γίνει. Ακόμα και χριστιανοδημοκράτες το έχουν εν τω μεταξύ αντιληφθεί.

   -Μετά από πρόσκληση του Αλέξη Τσίπρα συναντήθηκαν πρόσφατα στην Αθήνα οι ηγέτες του ευρωπαϊκού Νότου. Νομίζετε ότι διαμορφώνεται ένα μέτωπο κατά της αυστηρής λιτότητας το οποίο θα μπορούσε να επεκταθεί και στην πέραν των Άλπεων Ευρώπη;

   -Ήταν πάρα πολύ σημαντικό το ότι συναντήθηκαν για να εκφράσουν επιτέλους από κοινού την αντίθεσή τους στην αυστηρή πολιτικής λιτότητας και θα μπορούσε να επιδράσει και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

   -Μήπως υπάρχει ο κίνδυνος διάσπασης της Ευρώπης, όμως όπως διατείνονται ορισμένοι;

   -Όχι. Αν η Ευρώπη διασπαστεί αυτό θα σημάνει και το τέλος της. Αν όμως η Ευρώπη συνεχίσει να κάνει αυτά που θέλει η γερμανική κυβέρνηση τότε και πάλι η Ευρώπη θα διαλυθεί. Αν η κυρία Λεπέν γίνει Πρόεδρος της Γαλλίας τότε πάλι η Ευρώπη θα είναι νεκρή. Πρέπει λοιπόν να αγωνιστούμε από κοινού για μιαν ενωμένη Ευρώπη.

   -Το μήνυμά σας προς τους Έλληνες ποιο θα ήταν;

   -Oι Έλληνες θα πρέπει να ξεπεράσουν την απομόνωση. Θα ήταν πολύ καλό αν συγκεντρωθούν περισσότερες χώρες οι οποίες να είναι αντίθετες με την νεοφιλελεύθερη πολιτική, με την πολιτική της αυστηρής λιτότητας, τότε μπορεί να έχουμε επιτυχία. Αν οι πολίτες νοιώσουν ότι τα πάει καλά η κυβέρνηση τότε θα μεγαλώσει και η συναίνεσή τους για το έργο της. Μέχρι τότε χρειάζεται επιμονή γιατί πρέπει να γίνουν ακόμα πολλά.


Αναδημοσίευσα Από Εφημερίδα Ποντίκι
Διαβάστε Περισσότερα ►

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Συνθήκη Γενεύης,

Διαβάστε Περισσότερα ►

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Συνθήκη Ειρήνης Λωζάνης,

Διαβάστε Περισσότερα ►

Συμφωνία Σένγκεν

Συμφωνία Σένγκεν


Ένα τυπικό εσωτερικό σύνορο Σένγκεν με το σήμα της ΕΕ.

Συμφωνία του Σένγκεν, γνωστή και ως Συνθήκη του Σένγκεν, καλείται η συμφωνία που υπεγράφη στις 14 Ιουνίου 1985 στην κωμόπολη Σένγκεν του Λουξεμβούργου ανάμεσα σε πέντε κράτη μέλη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΚ) (Βέλγιο, Γερμανία, Γαλλία, Λουξεμβούργο και Ολλανδία) και είχε ως στόχο την προοδευτική κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα, την καθιέρωση της ελεύθερης κυκλοφορίας για όλα τα πρόσωπα, υπηκόους των κρατών που υπέγραψαν τη Συμφωνία, καθώς και την αστυνομική και δικαστική συνεργασία. Περαιτέρω, στις 19 Ιουνίου 1990 υπεγράφη εκ νέου στο Σένγκεν η Σύμβαση Εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν, που συμπλήρωνε και εξειδίκευε την αρχική Συμφωνία. Η εν λόγω συνεργασία κινούνταν σε καθαρά διακυβερνητικό επίπεδο και εκτός του θεσμικού πλαισίου των ΕΚ, μέχρι τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης του Άμστερνταμ.
Άλλα κράτη μέλη των ΕΚ και της ΕΕ που μεταγενέστερα υπέγραψαν Πρωτόκολλα και Συμφωνίες προσχώρησης στα δύο ανωτέρω διεθνή κείμενα ήταν η Ιταλία το 1990, η Ισπανία και η Πορτογαλία το 1991, η Ελλάδα το 1992, η Αυστρία το 1995 και η Δανία, η Φινλανδία και η Σουηδία το 1996. Ταυτόχρονα με τις τελευταίες, η Ισλανδία και η Νορβηγία —δύο κράτη τα οποία, αν και δεν ήταν μέλη των ΕΚ, εντούτοις συμμετείχαν προ πολλού (1957) στη Βόρεια Ένωση Διαβατηρίων (γνωστή και ως Σκανδιναβική Ένωση Διαβατηρίων) με τους λοιπούς σκανδιναβούς γείτονές τους— υπέγραψαν ειδική Συμφωνία με τα υπόλοιπα δεκατρία κράτη μέλη της ΕΕ που συμμετείχαν στο κεκτημένο του Σένγκεν προκειμένου να συνδεθούν και αυτά με τη Ζώνη Σένγκεν.
Στην Ελλάδα η Συνθήκη του Σένγκεν, η Σύμβαση Εφαρμογής της Συνθήκης του Σένγκεν και τα Πρωτόκολλα και οι Συμφωνίες προσχώρησης των νέων κρατών (μεταξύ 1990 και 1996) κυρώθηκαν από τη Βουλή των Ελλήνων με το Νόμο 2514/1997.
Η Συμφωνία του Σένγκεν τέθηκε σε ισχύ στις 26 Μαρτίου 1995, δημιουργώντας έτσι τη Ζώνη Σένγκεν, που ενσωματώθηκε στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ την 1η Μαΐου 1999, με εξαίρεση την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Έκτοτε το κεκτημένο του Σένγκεν (Schengen acquis) εφαρμόζεται και αναπτύσσεται περαιτέρω εντός του θεσμικού και νομικού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.. Η Ισλανδία και η Νορβηγία υπέγραψαν το 1999 ειδική Συμφωνία με το Συμβούλιο της ΕΕ για τη σύνδεσή τους με το κεκτημένο του Σένγκεν.
Κατά την υπογραφή της Συνθήκης Προσχώρησής τους στην ΕΕ το 2003, η Τσεχία, η Εσθονία, η Κύπρος, η Λετονία, η Λιθουανία, η Ουγγαρία, η Μάλτα, η Πολωνία, η Σλοβενία και η Σλοβακία προσχώρησαν παράλληλα και στο κεκτημένο του Σένγκεν. Το ίδιο συνέβη και κατά την υπογραφή της Συνθήκης Προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας το 2005. Το 2004 υπεγράφη Συμφωνία με την Ελβετία και το 2008 Πρωτόκολλο με το Λίχτενσταϊν για τη σύνδεση και αυτών των κρατών με το κεκτημένο του Σένγκεν, χωρίς τα ίδια να αποτελούν μέλη της ΕΕ. Τέλος, με τη Συνθήκη Προσχώρησής της στην ΕΕ το 2011 η Κροατία ανέλαβε την υποχρέωση να εφαρμόσει και αυτή πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν.


Πίνακας περιεχομένων  
1 Κράτη μέλη της Ζώνης Σένγκεν
2 Λειτουργία της Ζώνης Σένγκεν
2.1 Πολίτες χωρών Ζώνης Σένγκεν
2.2 Πολίτες τρίτων χωρών
2.3 Δημόσια ασφάλεια και κεκτημένο του Σένγκεν
3 Παραπομπές
4 Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κράτη μέλη της Ζώνης Σένγκεν

Μέλη της Ζώνης Σένγκεν είναι οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και ορισμένες άλλες ευρωπαϊκές χώρες:

  Ζώνη Σένγκεν
  Μελλοντικά μέλη
Κράτη μέλη Ημερομηνία
υπογραφής Ημερομηνία
πρώτης εφαρμογής
Flag of Belgium.svg Βέλγιο 14 Ιουνίου 1985 26 Μαρτίου 1995
Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία 25 Απριλίου 2005 Σε αναστολή εφαρμογής
Flag of the Czech Republic.svg Τσεχία 16 Απριλίου 2003 21 Δεκεμβρίου 2007α
Flag of Denmark.svg Δανία 19 Δεκεμβρίου 1996 25 Μαρτίου 2001
Flag of Germany.svg Γερμανία 14 Ιουνίου 1985 26 Μαρτίου 1995
Flag of Estonia.svg Εσθονία 16 Απριλίου 2003 21 Δεκεμβρίου 2007α
Flag of Greece.svg Ελλάδα 6 Νοεμβρίου 1992 26 Μαρτίου 2000
Flag of Spain.svg Ισπανία 25 Ιουνίου 1991 26 Μαρτίου 1995
Flag of France.svg Γαλλία 14 Ιουνίου 1985 26 Μαρτίου 1995
Flag of Iceland.svg Ισλανδία 19 Δεκεμβρίου 1996 25 Μαρτίου 2001
Flag of Italy.svg Ιταλία 27 Νοεμβρίου 1990 26 Οκτωβρίου 1997
Flag of Cyprus.svg Κύπρος 16 Απριλίου 2003 Σε αναστολή εφαρμογής
Flag of Latvia.svg Λετονία 16 Απριλίου 2003 21 Δεκεμβρίου 2007α
Flag of Liechtenstein.svg Λιχτενστάιν 28 Φεβρουαρίου 2008 19 Δεκεμβρίου 2011
Flag of Lithuania.svg Λιθουανία 16 Απριλίου 2003 21 Δεκεμβρίου 2007α
Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο 14 Ιουνίου 1985 26 Μαρτίου 1995
Flag of Hungary.svg Ουγγαρία 16 Απριλίου 2003 21 Δεκεμβρίου 2007α
Flag of Malta.svg Μάλτα 16 Απριλίου 2003 21 Δεκεμβρίου 2007α
Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία 14 Ιουνίου 1985 26 Μαρτίου 1995
Flag of Norway.svg Νορβηγία 19 Δεκεμβρίου 1996 25 Μαρτίου 2001
Flag of Austria.svg Αυστρία 28 Απριλίου 1995 1 Δεκεμβρίου 1997
Flag of Poland.svg Πολωνία 16 Απριλίου 2003 21 Δεκεμβρίου 2007α
Flag of Portugal.svg Πορτογαλία 25 Ιουνίου 1991 26 Μαρτίου 1995
Flag of Romania.svg Ρουμανία 25 Απριλίου 2005 Σε αναστολή εφαρμογής
Flag of Slovenia.svg Σλοβενία 16 Απριλίου 2003 21 Δεκεμβρίου 2007α
Flag of Slovakia.svg Σλοβακία 16 Απριλίου 2003 21 Δεκεμβρίου 2007α
Flag of Finland.svg Φινλανδία 19 Δεκεμβρίου 1996 25 Μαρτίου 2001
Flag of Switzerland.svg Ελβετία 26 Οκτωβρίου 2004 12 Δεκεμβρίου 2008
Flag of Sweden.svg Σουηδία 19 Δεκεμβρίου 1996 25 Μαρτίου 2001


α. Για τα χερσαία σύνορα και τα λιμάνια· από 30 Μαρτίου 2008 εφαρμόστηκε και για τα αεροδρόμια.
Η Βουλγαρία και η Ρουμανία πρόκειται να γίνουν μέλη της Ζώνης σταδιακά από το Σεπτέμβριο του 2012, χωρίς αυτό να είναι ακόμα απολύτως βέβαιο. Η Κύπρος, λόγω της ιδιαίτερης εσωτερικής κατάστασης που επικρατεί εξαιτίας του κατεχόμενου βόρειου τμήματός της από την Τουρκία, δε συμμετέχει ακόμα στη Ζώνη Σένγκεν. Η Κροατία, μέλος της ΕΕ από την 1η Ιουλίου 2013, είναι άγνωστο ακόμη πότε θα αρχίσει να ισχύει για εκείνη το κεκτημένο του Σένγκεν.
Τα κράτη μέλη της ΕΕ τα οποία δεν υποχρεούνται να συμμετέχουν στη Ζώνη Σένγκεν είναι η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, που επέλεξαν να διατηρήσουν κατά τη σύναψη της Συνθήκης του Άμστερνταμ τους συνοριακούς ελέγχους με τα άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, έχοντας ωστόσο τη δυνατότητα να εφαρμόζουν μερικές από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν.
Στις 21 Δεκεμβρίου 2007, μετά την ένταξη των εννέα χωρών της ανατολικής Ευρώπης στη Ζώνη Σένγκεν, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο δήλωσε:
Από σήμερα οι πολίτες θα μπορούν να ταξιδεύουν ανεμπόδιστα στις 24 χώρες του χώρου Σένγκεν —από την Πορτογαλία μέχρι την Πολωνία και από την Ελλάδα μέχρι τη Φινλανδία— χωρίς ελέγχους στα εσωτερικά χερσαία και θαλάσσια σύνορα. Επιθυμώ να συγχαρώ τα εννέα νέα μέλη του Σένγκεν, την πορτογαλική προεδρία και όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης για τις προσπάθειες που κατέβαλαν. Μαζί καταργήσαμε τους ελέγχους στα σύνορα —αυτά τα εμπόδια για την ειρήνη, την ελευθερία και την ενότητα στην Ευρώπη— δημιουργώντας παράλληλα τις προϋποθέσεις για μεγαλύτερη ασφάλεια.

Λειτουργία της Ζώνης Σένγκεν
Το κύριο χαρακτηριστικό είναι η κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα και η ενίσχυση των ελέγχων στα κοινά εξωτερικά σύνορα. Άλλα χαρακτηριστικά της Συμφωνίας Σένγκεν είναι:
Κοινοί κανόνες περί ασύλου
Το δικαίωμα της αστυνομίας να καταδιώξει άτομα και έξω από τα σύνορα της χώρας
Διαχωρισμός στα αεροδρόμια σε «πτήσεις εντός Σένγκεν» και «πτήσεις εκτός Σένγκεν»
Κοινή λίστα χωρών των οποίων οι πολίτες χρειάζονται βίζα
Δημιουργία του συστήματος πληροφοριών Σένγκεν, το οποίο επιτρέπει σε αστυνομικά τμήματα να μοιράζονται κοινό τμήμα αρχείων καταζητούμενων και ανεπιθύμητων ανθρώπων καθώς και κλεμμένων αντικειμένων
Κοινές προσπάθειες καταπολέμησης της διακίνησης ναρκωτικών

Πολίτες χωρών Ζώνης Σένγκεν

Οι πολίτες χωρών της Ζώνης Σένγκεν έχουν το δικαίωμα να ταξιδεύουν σε οποιαδήποτε χώρα της Ζώνης χωρίς την επίδειξη ταυτότητας ή διαβατηρίου, αν και συμβουλεύονται να έχουν ένα από τα δύο μαζί τους, αφού μπορεί να τους ζητηθεί να αποδείξουν την ταυτότητά τους, πχ. κατά την επιβίβαση σε αεροσκάφος ή σε έλεγχο της αστυνομίας. Ωστόσο θα χρειαστεί να επιδείξουν την ταυτότητά τους κατά την είσοδό τους στις χώρες της ΕΕ που δεν ανήκουν στη Ζώνη Σένγκεν.

Πολίτες τρίτων χωρών
Ένας πολίτης μιας χώρας εκτός Ζώνης Σένγκεν μπορεί να ταξιδέψει σε ένα κράτος μέλος για μια διάρκεια τριών μηνών (90 ημερών), με την προϋπόθεση ότι πληροί τους όρους Σένγκεν, δηλαδή να έχει στην κατοχή του έγκυρο διαβατήριο, θεώρηση εισόδου σύντομης διαμονής, να μπορεί να αποδείξει το σκοπό του ταξιδιού του, να έχει επαρκείς πόρους συντήρησης για την περίοδο παραμονής και για την επιστροφή και να μην είναι καταχωρημένος στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν για την άρνηση εισόδου (δεν πρέπει να θεωρείται επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη ή εθνική ασφάλεια όλων των κρατών Σένγκεν).

Δημόσια ασφάλεια και κεκτημένο του Σένγκεν,
Το κεκτημένο του Σένγκεν περιλαμβάνει μέτρα με τα οποία καταργείται ο έλεγχος στα εσωτερικά σύνορα των χωρών και ενισχύεται η ασφάλεια των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το σημαντικότερο από τα μέτρα αυτά είναι η απαίτηση τα κράτη μέλη που έχουν εξωτερικά σύνορα της ΕΕ να είναι υπεύθυνα για να εξασφαλίζουν την πραγματοποίηση σωστών ελέγχων και την αποτελεσματική επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ. Συνεπώς, οι επιθεωρήσεις και οι έλεγχοι στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ πρέπει είναι αρκετά αυστηροί για την παρεμπόδιση της λαθρομετανάστευσης, του λαθρεμπορίου ναρκωτικών και άλλων παράνομων δραστηριοτήτων.
Σε περίπτωση σοβαρού κινδύνου για τη δημόσια πολιτική ή τη δημόσια ασφάλεια εξουσιοδοτείται κάθε κράτος μέλος να αποκαταστήσει προσωρινά τους ελέγχους στα σύνορά του εντός της Ζώνης Σένγκεν.

Παραπομπές,
Άλμα πάνω ↑ Νόμος 2514/1997
Άλμα πάνω ↑ EUROPA - Γλωσσάριο - Σένγκεν (συμφωνία και σύμβαση)
Άλμα πάνω ↑ BBC NEWS | Europe | Q&A: Schengen Agreement
Άλμα πάνω ↑ Ταξίδια στην ΕΕ
Άλμα πάνω ↑ Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Η Ευρώπη σου - Πολίτες - Συμφωνία Σένγκεν
Άλμα πάνω ↑ Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Η Ευρώπη σου - Πολίτες - Συμφωνία Σένγκεν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Flag of Europe.svg Πύλη Ευρωπαϊκή Ένωση
Ευρωπαϊκή Επιτροπή
EUROPA Γλωσσάριο
http://www.tourismpress.gr/2011/09/blog-post_12.html

Αναδημοσιευση Από Βικι Παιδεία., την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Διαβάστε Περισσότερα ►